Stowarzyszenie Fotoedukacja ma zaszczyt zaprezentować Państwu trzecią zbiorową wystawę fotografii jego członków pt. „Więzy krwi”. Zapraszamy na wernisaż fotografii, który odbędzie się 27.05.2026r. o godz. 18:30 w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Gliwicach przy ul. Kościuszki 17.
Wystawa pt. „Więzy krwi” jest efektem kolejnego cyklu fotograficznych spotkań, w ramach których członkowie stowarzyszenia poprzez wspólne działanie w obrębie wybranego tematu, mieli możliwość głębszego zastanowienia się nad tym, jak postrzegają rodzinne relacje, biologiczne powiązania, własne dziedzictwo… Dwunastu fotografów różnorodnie zinterpretowało tytułowe „więzi” – niektórzy skupili się na opowieści o relacjach, które kształtują nas od pierwszych chwil życia. Inni uchwycili intymne momenty codzienności. Niektórzy skupili się na podobieństwie, a inni – na ich całkowitym braku. Każdy z fotografów, pracując nad swoją interpretacją tematu, miał okazję do ćwiczenia uważności, eksperymentowania czy też wyjścia ze strefy komfortu. Fotografie z cyklu „Więzy Krwi” z pewnością zapraszają widza do osobistej refleksji nad własnymi korzeniami i relacjami, które – choć czasem trudne – tworzą fundament naszej tożsamości.
„Więzy krwi” to trzecia zbiorowa wystawa członków Stowarzyszenia Fotoedukacja (wcześniejsze wystawy fotografii: „Niepokój” (2023–2024), „Kolorowego dnia!” (2024–2025)). Kuratorem wystawy jest Arkadiusz Ławrywianiec (Prezes Zarządu Związku Polskich Artystów Fotografików – Okręg Śląski, fotograf i fotoreporter). W ramach wystawy swoje fotografie zaprezentują:
Małgorzata August
Magdalena Darmoń
Daria Delanowska
Wiesława Gagoś
Dariusz Krawczyk
Mateusz Lukoszek
Anita Nowak
Anna Oleszko
Łukasz Pajor
Szymon Ropiak
Anna Sokolińska
Adrianna Szymanek
„Więzy krwi”
Gdy mówimy o więzach krwi najczęściej na myśl przychodzą relacje rodzinne, które nas kształtują, definiują i często determinują, a są oparte na biologii, genetyce. Zazwyczaj myślimy
o najbliższej rodzinie, rodzicach, dziadkach, dzieciach, wnukach. W trakcie rozmów z autorami chętnymi do wzięcia udziału w niniejszym projekcie, zwracałem uwagę na możliwość symbolicznego potraktowania tematu. Proponowałem, aby próbować uchwycić tego, co niewidzialne, a jednocześnie fundamentalne dla ludzkiego doświadczenia. Efektem działań autorek i autorów jest niezwykła wystawa. Niektóre prezentowane prace koncentrują się na bezpośrednich relacjach rodzinnych, gdzie punktem wyjścia jest ciało i ślady przekazywane z pokolenia na pokolenie. Ważne są tu emocje pokazujące bliskość między osobami, także tymi, których umysł zaszył się w sobie tylko znanej przestrzeni. Fotografie te często nie unikają tematów trudnych, bolesnych ale skupiają się np. na pięknej wspólnej obecności wnuczki i babci opartej na głębokiej bliskości. Z kolei inne prace podejmują temat dawnej bliskiej relacji, która obecnie może prowadzić do konfliktu, oddalenia, milczenia i finalnie do rozstania.
Istotnym elementem wystawy jest również pamięć o osobach, albo miejscach, które nam ważne dla nas osoby przypominają. Tu rodzi się pytanie o granice tożsamości: gdzie kończy się „ja”, a zaczyna „ktoś przede mną”. Przeszłość, wierzenia naszych przodków, zwyczaje przyjęte przez nas bezpośrednio lub zaadoptowane do współczesności są bezsprzecznym dowodem istnienia ponadpokoleniowych więzi.
Dalej posunięta interpretacja tematu skłoniła do pokazania fotografii z dominantą architektury. Przestrzenie miejskie są w tych zdjęciach albo symbolem, albo odnoszą się do przeżyć znanych z autopsji autorów.
Wystawa w ramach projektu „Więzy krwi” nie daje jednoznacznych odpowiedzi. W zamian stwarza przestrzeń do refleksji, w wyniku której widz będzie musiał sam znaleźć odpowiedź na pytanie czym naprawdę dla każdej i każdego z nas jest więź?
Arkadiusz Ławrywianiec
kurator wystawy














