Pole­camy wys­tawę fotografii Iwona Ger­manek „Herbar­i­um” w Muzeum Fotografii w Byd­goszczy ul. Karpac­ka 52. Wys­tawa jest dostęp­na przez całe wakac­je w godz­i­nach pra­cy muzeum Wernisaż odbył się 19.6.2026. Kura­torką wys­tawy jest Mar­ta Rosenthal.

Iwona Ger­manek
Artys­t­ka wiz­ual­na zaj­mu­ją­ca się fotografią krea­cyjną, portretem oraz sze­roko rozu­mi­anym ekspery­mentem fotograficznym. Jej obsz­erny, składa­ją­cy się z kilku cyk­li, pro­jekt „Nit­ki niepamię­ta­nia” został pokazany w Cen­trum Sztu­ki Współczes­nej w Toruniu w 2021 roku. Od tego cza­su wciąż bada obszary pamię­ci, się­ga­jąc po archi­wal­ny mate­ri­ał wiz­ual­ny: nie tylko włas­nej rodziny, ale również zupełnie anon­i­mowych osób. Chęt­nie włącza do swoich cyk­li zdję­cia, a nawet całe albumy, które – niko­mu już niepotrzeb­ne – sprzedawane są na pch­lich tar­gach. Poprzez sym­bol­iczną adopcję próbu­je przy­wró­cić im pamięć i god­ność. W swoich pra­cach posługu­je się nie tylko fotografią, ale również kolażem czy fotomon­tażem. Chęt­nie się­ga także po his­to­ryczne tech­ni­ki fotograficzne. Wyko­rzys­tu­je wosk, papi­er japońs­ki czy inne mate­ri­ały, tworząc obiek­ty – asam­blaże. W jej dzi­ała­ni­ach wciąż obec­na jest tem­aty­ka rodziny, wyraźnie wybrzmiewa­ją­ca w cyk­lu „Różowy nie ist­nieje”. Stu­den­t­ka Insty­tu­tu Twór­czej Fotografii w Opaw­ie. Członk­i­ni Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików w Okręgu Śląskim. Jest autorką dwóch książek artysty­cznych: Ziel­nik z 2021 roku i Różowy nie ist­nieje z 2023. Jej prace zna­j­du­ją się w zbio­rach Muzeum Śląskiego w Katow­icach oraz w kolekc­jach prywatnych.

Wys­tawa Herbar­i­um stanowi swoiste studi­um pamię­ci, otwarty dia­log z przeszłoś­cią. Pokazu­je, jak wspom­nienia ksz­tał­tu­ją naszą tożsamość, jak defini­u­ją to, kim jesteśmy, decy­du­jąc o sposo­bie, w jaki zapamię­tu­je­my ludzi, miejs­ca, sytu­acje i obrazy. Te ocalałe w pamię­ci kadry sta­ją się z cza­sem ulotne – blakną, pozostaw­ia­jąc po sobie jedynie niewyraźny ksz­tałt lub rozmytą plamę. Tytułowe Herbar­i­um przenosi nas w intym­ny świat powidoków. Artys­t­ka, inspiru­jąc się oso­bisty­mi doświad­czeni­a­mi, tka uni­w­er­sal­ną opowieść o pamię­ci indy­wid­u­al­nej i zbiorowej, zaw­ies­zonej w bezl­i­tosnym upły­wie czasu.
Punk­tem wyjś­cia dla prezen­towanych prac jest twór­cza pra­ca z archi­wa­mi. Autor­ka się­ga po stare, rodzinne fotografie, zestaw­ia­jąc ze sobą wiz­erun­ki osób z różnych okresów ich życia. Tworzy unika­towe kolaże, zamalowu­je frag­men­ty odbitek, celowo dekon­stru­u­jąc obraz, by za chwilę pre­cyzyjnie wydobyć z niego najważniejsze akcen­ty: zarys twarzy, spo­jrze­nie, gest.
Kluc­zowym ele­mentem spa­ja­ją­cym cykl jest włącze­nie w struk­turę fotografii materii organ­icznej. Nałożone na papi­er, usus­zone płat­ki kwiatów są kruche, delikatne i podatne na destrukcję. Tworzą plas­ty­czną warst­wę sub­tel­nie przysła­ni­a­jąc posta­cie – niekiedy spod liś­ci i płatków wyła­ni­a­ją się zaled­wie frag­men­ty oczu, ust czy linii włosów. Te botan­iczne ele­men­ty niosą w sobie dwo­jakie znacze­nie: z jed­nej strony przy­pom­i­na­ją o nieuchron­nym przemi­ja­niu, starze­niu się i roz­padzie, z drugiej – paradok­sal­nie – utr­wala­ją pamięć o blis­kich, niczym rośliny zamknięte w klasy­cznym ziel­niku. To obrazy ocalone przed zapomnieniem.
Ekspozy­c­ja udowad­nia, że ludzkie wspom­nienia nigdy nie są doskon­ałą kliszą – zawsze pozosta­ją frag­men­taryczne, podatne na zniek­sz­tałce­nia, a mimo to stanow­ią o naszej tożsamości.
W uję­ciu artys­t­ki zapom­i­nanie nie jest stratą, lecz pro­ce­sem nieustan­nie ksz­tał­tu­ją­cym nas na nowo. Choć czas nieuchron­nie rozmy­wa kon­tu­ry codzi­en­noś­ci, to właśnie w tych kruchych drobi­nach przeszłoś­ci odna­j­du­je­my zako­rze­nie­nie. Prezen­towane prace sta­ją się wiz­ual­nym zapisem ulot­nej pamię­ci – próbą ocale­nia tego, co nieuchron­nie podle­ga przemijaniu.
Mar­ta Rosen­thal, kura­tor­ka wystawy
Wys­tawa real­i­zowana w ramach Pro­jek­tu FOTON współ­fi­nan­sowanego przez Mias­to Bydgoszcz.