Aktualności


Katow­ice w Obiek­ty­wie 2020

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki oraz Urząd Mias­ta Katow­ice zaprasza­ją na wernisaż wys­tawy pokonkur­sowej „Katow­ice w obiek­ty­wie 2020”. Wernisaż odbędzie się w środę 2 grud­nia 2020 roku o godz. 18.30 w Galerii „Katow­ice” Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików przy ul. św. Jana 10 (II piętro).

W związku z roz­porządze­niem Preze­sa Rady Min­istrów udzi­ał w wernisażu możli­wy będzie jedynie w formie on-line. Zachę­camy do śledzenia trans­misji na pro­filu Urzę­du Mias­ta Katow­ice na Face­booku: http://facebook.com/katowice.eu​. Link zostanie również udostęp­niony na pro­filu Galerii Katow­ice: http://facebook.com/GaleriaKatowice.

Serdecznie zaprasza­my do oglądania.



Wys­tawa fotografii Jowi­ta Mor­mul „PAMIĘĆ ODMIENNAZOSTAJE ODWOŁANA. Gale­ria Katow­ice zamknię­ta do 29 listopa­da 2020 roku.

W związku z najnowszym roz­porządze­niem Preze­sa Rady Min­istrów Mateusza Moraw­ieck­iego ogłos­zonego na kon­fer­encji pra­sowej 4 listopa­da 2020 roku, w którym mowa o zamknię­ciu placówek kul­tu­ry w tym między inny­mi galerii sztu­ki zmuszeni jesteśmy odwołać wys­tawę Jow­ity Mor­mul „PAMIĘĆ ODMIENNA”, której wernisaż miał się odbyć 6 listopa­da 2020 roku o godz. 18.30. Wys­tawa zostanie zre­al­i­zowana w najbliższym dogod­nym ter­minie. Jed­nocześnie infor­mu­je­my, że Gale­ria Katow­ice będzie zamknię­ta do 29 listopa­da 2020 roku.



Wys­tawa fotografii Jowi­ta Mor­mul „PAMIĘĆ ODMIENNA”.

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki zaprasza 6 listopa­da 2020 roku o godz. 18.30 na wernisaż wys­tawy fotografii Jow­ity Mor­mul „PAMIĘĆ ODMIENNA”. Wernisaż odbędzie się w Galerii ZPAF Katow­ice mieszczącej się w Katow­icach przy ul. Św. Jana 10 (II piętro). Wstęp wol­ny. Kura­torzy wys­tawy: Jakub Byr­czek, Arka­diusz Ławry­wian­iec. Wernisaż odbędzie się zgod­nie z obow­iązu­ją­cym reżimem san­i­tarnym. Prosimy o zabranie maseczek ochron­nych. Serdecznie zapraszamy.

PAMIĘĆ ODMIENNA
Wspom­nienia są kruche. Nie wszys­tkie są prawdzi­we. Niek­tóre są rekon­strukc­ja­mi pow­stały­mi dzię­ki nar­racjom blis­kich i włas­nej intencjon­al­noś­ci. Pier­wsze wspom­nienia, które częs­to mogą się wydawać tak pewne i namacalne, praw­dopodob­nie nie ist­nieją wcale. Amnez­ja dziecię­ca, czyli zapom­i­nanie wydarzeń z pier­wszych 2–3 lat życia jest zjawiskiem powszech­nym. Dobre i złe wydarzenia z wczes­nego dziecińst­wa zacier­a­ją się i zanika­ją, bard­zo rzad­ko pozosta­ją, jako wątły, trud­ny do odt­worzenia ślad pamię­ciowy. Na pod­staw­ie nikłych śladów utr­walanych i rozbu­dowywanych w cza­sie doras­ta­nia są twor­zone rekon­strukc­je, które trak­towane jako realne wspom­nienia mogą wpły­wać na emoc­je i współk­sz­tał­tować całe życie. W późniejszym życiu pamięć nadal pła­ta figle. Zapom­i­namy wydarzenia, wygląd ludzi, imiona, nazwiska, daty, miejs­ca, szczegóły. Białe plamy niepamię­ci są o wiele rozle­gle­jsze niż lądy zapamię­tanych wydarzeń. Zlepi­amy szcząt­ki, uzu­peł­ni­amy, z sum­i­en­noś­cią arche­olo­ga rekon­stru­u­je­my bra­ki i częs­to – celowo lub nie — doda­je­my własne znaczenia. Pow­sta­je subiek­ty­w­na, odmi­en­na mapa przeszłości.
Fotografia może być trak­towana jako doku­men­tac­ja wspier­a­ją­ca pamięć i wiedzę o przeszłoś­ci. Może też stać się narzędziem rekon­strukcji i ponownej wiz­ual­iza­cji oraz mate­ri­al­iza­cji efe­merycznych wspomnień.
Wys­tawa łączy najnowsze pro­jek­ty z real­iza­c­ja­mi pow­stały­mi na przestrzeni ostat­nich 25 lat.

Jowi­ta Bogna Mormul
Dok­tor habil­i­towany sztu­ki w dziedzinie sztuk fil­mowych. Tworzy w obszarze sztuk wiz­ual­nych. Pro­fe­sor uni­w­er­syte­tu UJK w Insty­tu­cie Sztuk Wiz­ual­nych na Wydziale Sztu­ki Uni­w­er­syte­tu Jana Kochanowskiego w Kiel­cach. Prowadzi wykłady z zakre­su fotografii, nowych mediów, mul­ti­mediów i anal­izy obrazu.
Absol­wen­t­ka Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, (Wydzi­ał Malarst­wa, 1997 r.; Wydzi­ał Grafi­ki, 1999 r.). Stype­ndys­t­ka nagrody im. Han­ny Rudzkiej-Cybisowej (1996 r.) oraz Min­is­terst­wa Kul­tu­ry i Sztu­ki (1996/1997 r.). Członek Związku Pol­s­kich Artys­tów Plas­tyków (1998 r.) i Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików (2001 r.). Jej prace były prezen­towane na wielu wys­tawach indy­wid­u­al­nych i zbiorowych w kra­ju i za granicą (m. in. w Luk­sem­bur­gu, Rzymie, Wilnie, Skop­je, Stras­bur­gu, Budapesz­cie, Ohio). 



Zbiorowa wys­tawa fotografii „Pokole­nia” w ramach pro­jek­tu „Fotografia jako pomost miedzy pokoleniami”.

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki zaprasza 10 październi­ka 2020 roku o godz. 18.30 na wernisaż wys­tawy fotografii Jowi­ta Mor­mul „PAMIĘĆ ODMIENNA”. Wernisaż odbędzie się w Galerii ZPAF Katow­ice mieszczącej się w Katow­icach przy ul. Św. Jana 10 (II piętro). Wstęp wol­ny. Kura­torzy pro­jek­tu: Jakub Byr­czek i Arka­diusz Ławry­wian­iec Wernisaż odbędzie się zgod­nie z obow­iązu­ją­cym reżimem san­i­tarnym. Prosimy o zabranie maseczek ochron­nych. Serdecznie zapraszamy. 

POKOLENIA
Fotografia jest sym­bol­iczną bramą pozwala­jącą na odby­cie podróży w cza­sie i przestrzeni – każde spo­jrze­nie na zdję­cie wyzwala w nas emoc­je, wspom­nienia, sko­jarzenia. Fotografia skła­nia do prze­myśleń, pobudza roz­mowę, porusza. Fotografia może stać się również pomostem między twór­cą a odbior­cą, między ter­aźniejs­zoś­cią i przeszłoś­cią, między dwoma twórcami.
Pomost fotograficzny stał się cen­trum pro­jek­tu, którego wynikiem jest wys­tawa „Pokole­nia”. Pięć duetów twór­czych, na zasadzie dia­logu i kon­frontacji wiz­ual­nych spostrzeżeń, zajęło się pracą nad ele­men­tarny­mi hasła­mi i pod­jęło próbę twór­czej anal­izy: miejs­ca, człowieka, cza­su, przed­mio­tu i samej fotografii. Głównym celem wspól­nego dzi­ała­nia była inte­grac­ja fotografów starszego i młod­szego pokole­nia. Pokole­nia w pro­jek­cie to przede wszys­tkim jed­nak spo­jrze­nie szer­sze – nie z per­spek­ty­wy wieku, lecz doświad­czenia fotograficznego. Współpra­cy pod­jęli się więc twór­cy związani z fotografią przez pon­ad sześćdziesiąt lat i ci, którzy fotogra­fu­ją znacznie krócej. Pro­jekt miał też wymi­ar szczegól­ny w cza­sie, którym znaleźliśmy się współcześnie. Fotografia stała się pomostem i pretek­stem do naw­iązy­wa­nia relacji – relacji, które w momen­cie społecznej izo­lacji zanikają.
Zaprasza­my do odczy­ty­wa­nia naszych wiz­ual­nych anal­iz. Liczymy że fotografia stanie się pomostem także między twór­ca­mi a odbior­ca­mi i dzię­ki temu jej przekaz wybrz­mi bardziej.
Kamil Myszkowski

W pro­jek­cie „Fotografia jako pomost między pokole­ni­a­mi” i w wys­taw­ie udzi­ał biorą: Jakub Byr­czek, Łukasz Cyrus, Ryszard Czer­now, Antoni Kreis, Jerzy Łakom­s­ki, Arka­diusz Ławry­wian­iec, Bea­ta Men­drek, Kamil Myszkows­ki, Krzysztof Szla­pa, Janusz Wojcieszak.
Kura­torzy pro­jek­tu: Kamil Myszkows­ki i Krzysztof Szlapa

Zadanie pub­liczne jest finan­sowane z budże­tu Mias­ta Katowice.



Wys­tawa fotografii Bar­bara Szew­czyk-Szel­ka „Tak daleko, tak blisko”.

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki zaprasza 7 październi­ka 2020 roku o godz. 18.30 na wernisaż wys­tawy fotografii Bar­bara Szew­czyk-Szel­ka „Tak daleko, tak blisko”. Wernisaż odbędzie się w Galerii ZPAF Katow­ice mieszczącej się w Katow­icach przy ul. Św. Jana 10 (II piętro). Wys­tawę moż­na oglą­daċ do 30 październi­ka 2020 od środy do piątku w godz­i­nach od 17.00 do 20.00. Wstęp wol­ny. Wernisaż odbędzie się zgod­nie z obow­iązu­ją­cym reżimem san­i­tarnym. Prosimy o zabranie maseczek ochron­nych. Serdecznie zapraszamy.
Kura­tor wys­tawy: Józef Wolny.

Bar­bara Szewczyk-Szelka
Z wyk­sz­tałce­nia mgr ekonomi­ki hand­lu zagranicznego, z zamiłowa­nia artys­t­ka fotograficz­ka. W roku 2016 przyję­ta do Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików w Okręgu Śląskim. Członk­i­ni Głównej Komisji Rewiz­yjnej ZPAF. Swo­je prace prezen­towała na wielu wys­tawach kra­jowych i zagranicznych, zbiorowych oraz indy­wid­u­al­nych (m.in. „Teatr jed­nego akto­ra”, „Dwie kobi­ety”, „Między ziemią a ziemią”, „Smak dziecińst­wa”, „Ça va?”).

Od Autor­ki
Gdy miałam 19 lat zamieszkałam w Katow­icach. Przez kilka­naś­cie kole­jnych lat porusza­łam się w bez­piecznej przestrzeni: dom–uczelnia, uczelnia–dom, później: dom–praca, praca–dom. Urlop? Byle dalej od miejs­ca zamieszka­nia. Żyjąc przez lata na Śląsku, byłam zupełnie nieświado­ma, czym jest trady­cyj­na śląskość i tożsamość Górnoślązaków.
Przyszedł jed­nak moment, gdy zain­tere­sowałam się fotografią. Zdję­cia robiłam głównie przy okazji dal­szych podróży. Po kilku lat­ach zauważyłam, że najwięk­szą satys­fakcję spraw­ia mi portre­towanie ludzi (portret nat­u­ral­ny, psy­cho­log­iczny, reporter­s­ki) oraz miejsc, do których wkracza postęp, które zmieni­a­ją wygląd, tracąc swój pier­wot­ny urok i kli­mat. Najbliższa stała mi się fotografia socjo­log­icz­na, doku­men­tal­na i street pho­to. Gdy fotografowanie prze­rodz­iło się w pasję, zaczęłam uważniej rozglą­dać się wokół siebie, również na co dzień. Z aparatem eksplorowałam moje mias­to, coraz dal­sze oko­lice. Tak zaczęła się prawdzi­wa podróż, nie w sen­sie geograficznym, a mentalnym.
Odkryłam świat nowych wrażeń, uczuć i emocji. Spacerowałam po śląs­kich mias­tach i dziel­ni­cach. Trafi­ałam na ukryte pod­wór­ka, wsty­dli­wie odgrod­zone murem od nowoczes­nych biurow­ców, cen­trów hand­lowych i ekskluzy­wnych osiedli. Roz­maw­iałam z ludź­mi, którzy tam mieszka­ją, najczęś­ciej od pokoleń. Wysłuchałam wielu wzrusza­ją­cych życio­rysów ze Śląskiem w tle. Robiłam zdję­cia. Nieste­ty, takich indy­wid­u­al­nych his­torii nie da się zamknąć w poje­dynczym obra­zie. Każdy kadr to tylko stop klat­ka, pozornie prosty epi­zod, który skry­wa wielowątkową, trud­ną opowieść.
Prawdzi­wa fotografia jest dla mnie aktem niein­ter­wencji, sztuką obserwacji. To umiejęt­ność znalezienia czegoś intere­su­jącego w zwykłym miejs­cu, dlat­ego niczego nie aranżu­ję, nie reży­seru­ję kadrów. Niczego nie upięk­szam i nie defor­mu­ję. Uważam, że nie zawsze ważne jest to, co zdję­cie pokazu­je i czy jest tech­nicznie doskon­ałe. Ważniejsze jest, o czym mówi. Wspani­ały fotore­porter Don McCullin powiedzi­ał: „Fotografia nie jest związana z patrze­niem, lecz z czu­ciem. Jeżeli nie czu­jesz nic w tym, na co patrzysz, nigdy nie uda ci się spraw­ić, aby ludzie patrząc na two­je zdję­cia, cokol­wiek odczuwali”
Zapraszam Państ­wa na wys­tawę „Tak daleko, tak blisko”. Mam nadzieję, że choć w częś­ci uda mi się pokazać Państ­wu, czym dziś jest dla mnie Śląsk i jego mieszkańcy.

Bar­bara Szewczyk-Szelka

Kura­tor o wystawie
Zawsze zas­tanaw­iałem się, dlaczego Bar­bara Szew­czyk-Szel­ka fotogra­fu­je śląskie pod­wór­ka. Z jej tal­en­tem i umiejęt­noś­ci­a­mi mogła­by z powodze­niem fotografować kwia­towe kom­pozy­c­je albo urokli­we górskie pejza­że. Ele­ganc­ka kobi­eta z aparatem doku­men­tu­je jed­nak, niez­mor­dowanie od lat, cieszące się złą sławą przestrze­nie Śląs­ka. Miejs­ca niezwykłe, które bezl­i­tośnie deter­min­u­ją życie swoich mieszkańców, od urodzenia aż po grób. Wyek­sploa­towane i niepotrzeb­ne jak potomkowie ludzi, których cięż­ka pra­ca napędza­ła kiedyś kopal­nie i huty prze­mysłowego Śląska.
Pod­wórko, po śląsku „plac”, na którym toczy się życie tych społecznoś­ci, ogranicza­ło się zazwyczaj do przestrzeni między familok­iem, hasiok­iem, klop­sz­tangą i najbliższą ruch­li­wą drogą. Każdy, kto był w Bytomiu, Świę­tochłow­icach czy Rudzie Śląskiej, wie o tym doskonale. To miejsce wyi­zolowane gwarą, gdzie od razu wiado­mo, kto swój, a kto obcy. Przestrzeń pomiędzy niebem a ziemią, utkana z czer­wonych cegieł, dają­ca złudne poczu­cie tożsamoś­ci, względne bez­pieczeńst­wo i zakaz podróży dłuższej niż trzy ulice dalej.
Pewien znany pis­arz twierdz­ił, że w każdym z nas pul­su­je wewnętrzny kra­jo­braz z wąwoza­mi, góra­mi i ogro­da­mi, które syn­chro­nizu­ją się z miejscem, w którym przyszło nam żyć. Może tam, w tym kra­jo­bra­zie, żyją ludzie szczęśli­wi? Któż to wie. Każdy z nas w końcu ma swo­je pod­wórko, swój „plac”. Ten, gdzie się urodz­ił i który dane jest mu codzi­en­nie przemierzać. Trze­ba poz­nać jego per­spek­ty­wę, wyr­wać się z codzi­en­nego rozproszenia, zrozu­mieć, co jest najważniejsze. Bar­bara zro­biła to swoi­mi fotografi­a­mi. Po mis­tr­zowsku, obiek­ty­wem jak skalpelem, wycięła z pod­wórkowej rzeczy­wis­toś­ci żywą tkankę ludzkiego losu. Uwiódł ją, jak mówi piosen­ka, „pejzaż zaw­iły jak poe­mat / a tem­at taki zwykły tem­at”. Życie.

Józef Wol­ny



Ostra­va Vitkovice wys­tawa poplenerowa.

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki zaprasza 16 wrześ­nia 2020 roku o godz. 18.30 na wernisaż poplen­erowej wys­tawy fotografii “OSTRAVA VITKOVICE” . Wernisaż odbędzie się w Galerii ZPAF Katow­ice mieszczącej się w Katow­icach przy ul. Św. Jana 10 (II piętro). Wys­tawę moż­na oglą­daċ do 2 październi­ka 2020 od środy do piątku w godz­i­nach od 17.00 do 20.00. Wstęp wol­ny. Wernisaż odbędzie się zgod­nie z obow­iązu­ją­cym reżimem san­i­tarnym. Prosimy o zabranie maseczek ochron­nych. Serdecznie zapraszamy.
Kura­torzy wys­tawy: Bea­ta Men­drek, Arka­diusz Ławrywianiec

Krót­ki rys his­to­ryczny Dol­nych Witkow­ic (Dol­ní Vítkovice), w którym wydoby­wano węgiel i pro­dukowano surówkę żelaza w lat­ach 1828–1998.
W 1828 roku Arcy­biskup oło­mu­niec­ki Rudolf Hab­s­burg wydał mem­o­ran­dum doty­czące założe­nia huty żelaza w Witkow­icach. Doprowadz­iło to do pow­sta­nia wyjątkowego, nie ist­niejącego w żad­nym innym miejs­cu w Europie, kom­plek­su ciężkiej pro­dukcji prze­mysłowej, od wydoby­cia węgla, poprzez obróbkę i pro­dukcję kok­su po pro­dukcję surów­ki. W 1835 roku rozpoczę­to podziemne wydoby­cia węgla w Lan­deku (Kopal­nia Anselm), w 1836 roku roz­palono pier­wszy wiel­ki piec w monar­chii Hab­s­burgów. Rok 1852 to początek wykopalisk wyro­biska gór­niczego Hlu­bi­na. W 1911 roku uru­chomiono nowego typu piec, w 1924 zakońc­zono budowę zbiorni­ka gazu.Rok 1977 był reko­r­dowym pod wzglę­dem iloś­ci wyto­pi­onej surówki,osiągnięto wtedy 1,7 mil­iona ton surów­ki w pier­wszym wielkim piecu.W 1992 roku ostat­ni wag­on węglowy wyjechał z kopal­ni Hlu­bi­na, sześć lat później w 1998 roku, po 162 lat­ach nastąpił ostat­ni spust i koniec pro­dukcji surów­ki w Dol­nych Vítkovi­cach. W 2019 roku od 12 do 14 lip­ca gru­pa 16 fotografów, członków, kandy­datów i sym­pa­tyków, Okręgu Śląskiego ZPAF postanow­iła zmierzyć się z tą niezwyk­le ciekawą przestrzenią, czego efek­tem jest prezen­towana wystawa.
Opra­cow­ał Arka­diusz Ławrywianiec 

Autorzy prac prezen­towanych na wystawie:

Jakub Byr­czek

Witold Cichoc­ki

Łuk­sz Cyrus

Iwona Ger­manek

Arka­diusz Gola

Tomasz Jodłows­ki

Rafał Klimkiewicz

Arka­diusz Ławrywianiec

Bea­ta Mendrek

Kamil Myszkows­ki

Alek­sander Orszulik

Katarzy­na Pawlikowska

Janusz Woj­cieszak

Dar­iusz Zakrzewski


Katow­ice w obiek­ty­wie 2020 „Rewital­iza­c­ja Katowic”.

Rewital­iza­c­ja Katow­ic” to hasło tegorocznej edy­cji konkur­su fotograficznego „Katow­ice w obiek­ty­wie”, który z upły­wem cza­su zysku­je na pop­u­larnoś­ci, coraz wyższy jest też poziom nadsyłanych prac. „Katow­ice w obiek­ty­wie”, niezmi­en­nie od jede­nas­tu już lat, orga­ni­zowany jest przez Urząd Mias­ta Katow­ice we współpra­cy ze Okręgiem Śląskim Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików, którego członkowie wspier­a­ją pro­jekt swo­ją wiedzą, doświad­cze­niem, a bez wąt­pi­enia także fotograficznym zmysłem i talentem.
Hasło tegorocznej edy­cji naw­iązu­je do tem­aty­ki Świa­towego Forum Miejskiego (World Urban Forum – WUF), którego Katow­ice będą gospo­darzem za dwa lata. To prestiżowa między­nar­o­dowa kon­fer­enc­ja, której myślą prze­wod­nią są zagad­nienia poli­ty­ki miejskiej z zakre­su trans­for­ma­cji i roz­wo­ju miast.
— Zależy nam, by naszym konkursem zachę­cić mieszkańców do odkry­wa­nia w Katow­icach miejsc, które w ostat­nich lat­ach zostały zre­wital­i­zowane, którym przy­wró­cono utra­cone funkc­je – mówi Mar­ta Chmielews­ka, naczel­nik wydzi­ału pro­mocji, przed­staw­iciel orga­ni­za­to­ra z ramienia katow­ick­iego mag­i­s­tratu. — Takim flagowym pro­jek­tem rewital­iza­cyjnym jest bez wąt­pi­enia stworze­nie na ter­e­nach dawnej kopal­ni – Stre­fy Kul­tu­ry, która dzisi­aj dzię­ki dzi­ałal­noś­ci zlokali­zowanych tam obiek­tów zyskała nowe życie. Mamy nadzieję, że uczest­ni­cy naszego konkur­su namierzą obiek­ty­wem swo­jego aparatu jeszcze inne, podob­ne temu, miejs­ca w Katow­icach – doda­je Mar­ta Chmielewska.
Zdję­cia do konkur­su, wraz z wypełnionym i pod­pisanym oświad­cze­niem, moż­na nadsyłać w ter­minie do 31 październi­ka pocztą elek­tron­iczną pod adresem: fun@katowice.eu lub pocztą trady­cyjną pod adresem: Urząd Mias­ta Katow­ice – Wydzi­ał Pro­mocji, ul. Młyńs­ka 4, 40–098 Katow­ice. Fotografie, zapisane na pły­cie CD lub na innym nośniku elek­tron­icznym, moż­na też dostar­czyć oso­biś­cie do biu­ra podaw­czego Urzę­du, zlokali­zowanego przy Rynku 1.
Spośród zgłos­zonych do konkur­su prac komis­ja, składa­ją­ca się z przed­staw­icieli ZPAF‑u oraz Wydzi­ału Pro­mocji Urzę­du Mias­ta, wybierze 30, które jako wyróżnione pojaw­ią się na grud­niowej wys­taw­ie w należącej do Związku Galerii Katow­ice. Nagrodą główną nato­mi­ast, podob­nie jak we wcześniejszych edy­c­jach, jest pub­likac­ja nagrod­zonego zdję­cia w kalen­darzu miejskim na 2020 rok. Jurorzy wskażą również trzy fotografie, których autorzy otrzy­ma­ją nagrody spec­jalne – dwie pieniężne i, wzorem lat ubiegłych, zaprosze­nie do udzi­ału w warsz­tat­ach fotograficznych prowad­zonych przez ZPAF. — Nasze warsz­taty cieszą sporym powodze­niem, dlat­ego również w tym roku postanow­iliśmy zachować tę propozy­cję wśród konkur­sowych nagród – mówi Arka­diusz Ławry­wian­iec, prezes Śląskiego Okręgu ZPAF.
Szczegóły na tem­at konkur­su „Katow­ice w obiek­ty­wie” są przed­staw­ione w regulaminie:

_Regulamin_Katowice_w_obiektywie_2020

_Oświadczenie_Katowice_w_obiektywie__2020



CYBERFOTO 2020 wys­tawa pokonkursowa.

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki oraz Region­al­ny Ośrodek Kul­tu­ry w Częs­to­chowie zaprasza­ją 2 wrześ­nia 2020 roku o godz. 18.30 na wernisaż pokonkur­sowej wys­tawy fotografii XXIII Między­nar­o­dowego Konkur­su Cyfrowej Fotokreacji “CYBERFOTO 2020” . Wernisaż odbędzie się w Galerii ZPAF Katow­ice mieszczącej się w Katow­icach przy ul. Św. Jana 10 (II piętro). Wys­tawę moż­na oglą­daċ do 11 wrześ­nia 2020 od środy do piątku w godz­i­nach od 17.00 do 20.00. Wstęp wol­ny. Wernisaż odbędzie się zgod­nie z obow­iązu­ją­cym reżimem san­i­tarnym. Prosimy o zabranie maseczek ochron­nych. Serdecznie zapraszamy.



Spotkanie online z cyk­lu “Poroz­maw­ia­jmy o…” z Krzysztofem Gołuchem poroz­maw­iamy o poroz­maw­iamy o doku­men­cie fotograficznym real­i­zowanym wśród osób niepełnosprawnych.

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki zaprasza 20 sierp­nia 2020 roku (czwartek) o godz. 18.30 na spotkanie z cyk­lu “Poroz­maw­ia­jmy o…” z Krzysztofem Gołuchem poroz­maw­iamy o poroz­maw­iamy o doku­men­cie fotograficznym real­i­zowanym wśród osób niepełnosprawnych. Spotkanie poprowadzi Arka­diusz Ławry­wian­iec. Spotkanie odbędzie się w wer­sji online za pośred­nictwem plat­formy webex.

Krzysztof Gołuch — urod­zony w Rudzie Śląskiej. Miesz­ka i pracu­je w Knurowie. Absol­went Uni­w­er­syte­tu Śląskiego w Katow­icach — Wydzi­ału Ped­a­gogi­ki i Psy­chologii, Akademii Human­isty­czno-Tech­nicznej w Biel­sku Białej oraz Uni­w­er­syte­tu Śląskiego Insty­tu­tu Twór­czej Fotografii w Opaw­ie (Czechy). Obec­nie stu­dent studiów dok­toranc­kich na tejże uczel­ni. Nagrod­zony „Lau­rem Knurowa” w 2009 roku. Dwukrot­ny stype­ndys­ta Marsza­ł­ka Wojew­ództ­wa Śląskiego w dziedzinie kul­tu­ry w lat­ach: 2008 i 2014. Członek Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików. Lau­re­at wielu konkursów fotograficznych w kra­ju i zagranicą. Zaj­mu­je się fotografią doku­men­tal­ną i repor­tażową, której głównym tem­atem jest człowiek, autor książ­ki fotograficznej „Co siódmy”.

Link do pobra­nia pro­gra­mu: https://www.webex.com/downloads/downloads-thank-you-meetings.html

Link do spotka­nia:https://meetingsemea9.webex.com/meetingsemea9/j.php?MTID=m338f9976038e4275e725ab370b418ea2

Numer spotka­nia: 163 976 0691

Hasło do spotka­nia: jnVAhppp284 (56824777 z tele­fonów i sys­temów wideo)

Klucz hos­ta: 955197

Spotkanie wsparte jest pro­gramem Loka­ta w Kul­turę w ramach Katow­ick­iego Paki­etu dla Kultury.



IV edy­c­ja pro­jek­tu OKO OSTRAVA-KATOWICE-OPAVA.

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki oraz Mias­to Katow­ice zaprasza­ją 6 sierp­nia 2020 roku o godz 18.30 na wernisaż wys­tawy w ramach IV edy­cji pro­jek­tu “OKO”. Wys­tawa w trzech odsłonach:
Oľga Morav­cová — grafi­ka, Jolan­ta Bar­naś — malarst­wo z cyk­lu “Wierzyć” oraz Zdeň­ka Pavlíčková — rysunek. Wernisaż odbędzie się w Galerii Katow­ice mieszczącej się w Katow­icach przy ul. Św. Jana 10 (II piętro). Wys­tawę moż­na oglą­dać do 28 sierp­nia 2020 w środy, czwart­ki i piąt­ki w godz­i­nach od 17.00 do 20.00. Wernisaż uświet­nią recitale: ze strony pol­skiej Katarzy­na Puma Piasec­ka — śpiew, key­board oraz ze strony czeskiej BUŽMA — gitara, har­monij­ka ust­na. Wernisaż odbędzie się zgod­nie z obow­iązu­ją­cym reżimem san­i­tarnym. Prosimy o zabranie maseczek ochron­nych. Wstęp na wernisaż za zaproszeni­a­mi. Wernisaż poprzed­zony zostanie uroczystym wręcze­niem Brą­zowych Medali „Zasłużony Kul­turze Glo­ria Artis” dla dwóch kolegów z naszego Okręgu Jaku­ba Byr­cz­ka i Jerzego Łakomskiego. 

Oľga Morav­cová

MgrA. Oľga Morav­cová pochodzi ze Słowacji. Urodz­iła się 22 kwiet­nia 1992 r. Jest absol­wen­tką grafi­ki Wydzi­ału Sztu­ki Uni­w­er­syte­tu Ostrawskiego – pro­mo­tor dr hab. Marek Sib­in­ský. Absol­wen­t­ka Liceum Sztu­ki Stosowanej w Krem­ni­cy w zakre­sie grawerowa­nia powierzch­niowego i plas­ty­cznego met­ali. Obec­nie jest na stu­di­ach dok­toranc­kich w Akademii Sztuk Pięknych w Katow­icach. Miesz­ka i pracu­je w Ostraw­ie, gdzie pełni obow­iąz­ki asys­ten­ta na Wydziale Sztuki. 

Więk­sza część mojej twór­c­zoś­ci jest poświę­cona obiek­tom, grafikę lub ich kom­bi­nacji. Wyko­rzys­tu­ję przede wszys­tkim mate­ri­ały bio­log­iczne, ich obrazy, pro­cesy lub cechy, których opra­cow­anie jest zawsze związane z treś­cią. Dzieła tyczą się głównie tem­atów egzys­tencji w kon­tekś­cie indy­wid­u­al­nej polemi­ki w sferze racjon­al­nej i duchownej, przy czym akcent jest częs­to staw­iany na przeży­cia fizyczne.

Jolan­ta Barnaś

Urodz­iła się w 1967 roku w Bytomiu. Miesz­ka w Katow­icach. Ukończyła stu­dia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, kierunek Wzor­nict­wo Prze­mysłowe w Katow­icach. Dyplom z wys­taw­i­en­nict­wa obroniła w 1994 roku w pra­cowni prof. J. Wuttkego.
Od 1996 roku pracu­je w Muzeum His­torii Katow­ic, gdzie jest autorką aranżacji wielu wys­taw z dziedziny sztu­ki, his­torii i etno­grafii, a także pro­jek­tów graficznych licznych albumów, kat­a­logów, plakatów i wydawnictw. Pro­jek­towała graficznie i aranżowała przestrze­nie wys­tawy w Muzeum Nar­o­dowym w Krakowie, Muzeum Miejskim w Mysłow­icach, Cen­tral­nym Muzeum Pożar­nict­wa w Mysłow­icach i Muzeum Miejskiego w Chorzowie.
Zaj­mu­je się również malarst­wem, rysunkiem i grafiką, które były prezen­towane na wys­tawach indy­wid­u­al­nych i zbiorowych.

Na wys­taw­ie „OKO” prezen­towane jest 8 prac autorstwa Joli Barnaś.
Jest to część cyk­lu „Wierzyć”, który pow­stał w 2020 roku.
Cykl ten poprzedz­iły dwa cyk­le: „Być” i „Czuć”. Niemal 40 prac w try­logii cyk­lów, to zapis oso­bistych emocji i nas­tro­jów autorki.
Każdy opowia­da o czymś innym. Wszys­tkie jed­nak mówią o człowieku. Są to abstrakc­je utrzy­mane w mono­chro­maty­cznych kolorach, pełne ekspresji i dynami­ki. Jest to połącze­nie rysunku ołówkiem i malarst­wa akry­lowego. Pow­tarzal­ny for­mat kwadratu potęgu­je efekt sku­mu­lowanych emocji.

Dr Jacek Kurek tak pisał we wstępie do jed­nej z wystawa:
[…] Jolan­ta Bar­naś to artys­t­ka takiej właśnie niewyrażal­noś­ci, takiego bólu i takiego uko­je­nia. Dotyk, odd­ech i niewidzial­ność zak­li­nane w ruch i bar­wy, w odczuwanie, tyleż czułe, co drapieżne. Oto wiz­je, które zaprasza­ją, by wejść głę­biej, w jądro przeży­wa­nia. Pójś­cie za nimi wyma­ga ufnoś­ci i nieczęstej odwagi.[…]

Zdeň­ka Pavlíčková

Zdeň­ka Pavlíčková urodz­iła się 3 sierp­nia 1963 w Opawie.W 1982 roku ukończyła Liceum Ped­a­gog­iczne w Krnovie, w 1985 roku uzyskała abso­lu­to­ri­um w Kon­ser­wa­to­ri­um Ludoweym w Ostraw­ie z rysunku i malarst­wa. Arteter­apia i kurs edukacji twór­c­zo ekspresyjnej ukończyła w 1999 roku. Członek grupy X w lat­ach 1998 — 2004, członek grupy ITA od 2005
Nauczy­ciel­ka sztu­ki w Zák­lad­ní umělecká ško­la w Opawie.

Dlaczego ołów­ki?” Ogranic­zona gama kolorów czarno-białych (biały, szary,
ciem­ny szary, czarny) to dla mnie kolor ide­al­ny — przypomina
mi czarno-białe zdję­cie. Ołówek może to wszys­tko uchwycić
śla­dy stóp, cie­nie cieni, syl­wet­ki, układ w przestrzeni. W życiu nie ma nic
tylko czarno-białe. Nazwy rysunków Ogrody, Echa ciszy, Odległość
bliskość, wszys­tko, co mam ci do dania itd., to zapisy, zeznania
o for­mat­ach codzi­en­nych, są wspom­nieni­a­mi wydarzeń,
uczu­cia, spotka­nia, poby­ty, które były tak silne, że musiałam
je nagry­wać. Miałam ochotę i wciąż muszę to wszys­tko zapisać,
potem każdy rysunek przy­wraca mnie, budzi nastroje,
nos­tal­gię, budzi inne znaczenia tego, co już zniknęło. Ten rysunek
w mojej pamię­ci, świado­moś­ci i podświado­moś­ci jest dźwiękiem rzeczywistości… ”
Zden­ka Pavlick­o­va, Opawa, 2015



Spotkanie online z cyk­lu “Poroz­maw­ia­jmy o…” z Prze­mysławem Paśnikiem poroz­maw­iamy o przy­go­towa­niu plików do wydruku w pro­fesjon­al­nym lab­o­ra­to­ri­um fotograficznym.

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki zaprasza 23 lip­ca 2020 roku (czwartek) o godz. 18.30 na spotkanie z cyk­lu “Poroz­maw­ia­jmy o…” z Prze­mysławem Paśnikiem poroz­maw­iamy o przy­go­towa­niu plików do wydruku w pro­fesjon­al­nym lab­o­ra­to­ri­um fotograficznym. Spotkanie poprowadzi Arka­diusz Ławry­wian­iec. Spotkanie odbędzie się w wer­sji online za pośred­nictwem plat­formy webex. 

Prze­mek Paśnik. Rocznik 1985, geograf, fotograf, foto­lab­o­rant. Od pon­ad 10 lat fotogra­fu­ję zawodowo i współt­worzę Lab­o­ra­to­ri­um Foto­sile­sia, od sześ­ciu lat zaj­mu­ję się zarządzaniem bar­wą. Dbam o jakość pro­cesów pro­duk­cyjnych i spójność kolorysty­czną urządzeń w lab­o­ra­to­ri­um, pro­filu­ję drukar­ki i kali­bru­ję mon­i­to­ry Klien­tów. Prowadzę szkole­nia z zakre­su pra­cy z kolorem.

Jestem miłośnikiem kawy i czeko­la­dy, bur­zowego światła, górs­kich wypraw i eksplo­racji zabu­dowań fortyfikacyjnych.

Link do pobra­nia pro­gra­mu: https://www.webex.com/downloads/downloads-thank-you-meetings.html

Link do spotka­nia:https://meetingsemea9.webex.com/meetingsemea9/j.php?MTID=m4e18821386d10edc6d4b547ded08c32a

Numer spotka­nia: 163 264 3507

Hasło do spotka­nia: Y4TxppsU6V9 (94897778 z tele­fonów i sys­temów wideo)

Klucz hos­ta: 953382

Spotkanie wsparte jest pro­gramem Loka­ta w Kul­turę w ramach Katow­ick­iego Paki­etu dla Kultury.



Spotkanie online z cyk­lu “Poroz­maw­ia­jmy o…” z Anton­im Kreisem poroz­maw­iamy o ” Drugiej stron­ie fotografii”.

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki zaprasza 18 czer­w­ca 2020 roku o godz. 18.30 na spotkanie z cyk­lu “Poroz­maw­ia­jmy o…” z Anton­im Kreisem poroz­maw­iamy o ” Drugiej stron­ie fotografii”. Spotkanie poprowadzi Arka­diusz Ławry­wian­iec. Spotkanie odbędzie się w wer­sji online za pośred­nictwem plat­formy webex.com

Link do pobra­nia pro­gra­mu: https://www.webex.com/downloads/downloads-thank-you-meetings.html

Link do spotka­nia: https://meetingsemea9.webex.com/webappng/sites/meetingsemea9/meeting/download/41287485fbea40769364aa327f909ac0?siteurl=meetingsemea9&MTID=m8a29f7cc707173b8c9f6551cb0d82079

Numer spotka­nia: 163 756 4594

Hasło do spotka­nia: S33JhpBeig6 (73354723 z tele­fonów i sys­temów wideo)

Klucz hos­ta: 608011

Spotkanie wsparte jest pro­gramem Loka­ta w Kul­turę w ramach Katow­ick­iego Paki­etu dla Kultury.


Zaprasza­my do zapoz­na­nia się z pier­wszą wirtu­al­na wys­tawą prezen­towaną w Wirtu­al­nej Galerii Katowice

Timm Stütz “80 lat/80 zdjęć. Fotografie do prze-myślenia”


Spoko­jnych, pełnych zdrowia i nadziei Świąt Wielkanocnych.



Gale­ria Katow­ice zamknię­ta do odwołania.

Szanowni Państ­wo.
W związku z zagroże­niem rozprzestrzeni­a­nia się koron­awirusa postanow­iłem o zamknię­ciu Galerii Katow­ice i zaw­iesze­niu wszel­kich imprez od dzisi­aj czyli 11 mar­ca 2020 roku do odwołania.

Arka­diusz Ławrywianiec
Prezes zarzą­du ZPAF Okręg Śląski


Wys­tawa fotografii Timm Stütz “80 lat/80 zdjęć. Fotografie do prze-myślenia”.

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki oraz Książni­ca Pomors­ka im. Stanisława Stasz­i­ca zaprasza 4 mar­ca 2020 roku o godz. 18.30 na wernisaż wys­tawy fotografii Timm Stütz  “80 lat/80 zdjęć. Fotografie do prze-myśle­nia”. Wernisaż odbędzie się w Galerii ZPAF Katow­ice mieszczącej się w Katow­icach przy ul. Św. Jana 10 (II piętro).
Wys­tawę moż­na oglą­daċ do 27 mar­ca 2020 roku od środy do piątku w godz­i­nach od 17.00 do 20.00. Wstęp wol­ny. Serdecznie zapraszamy.

Może to tylko złudze­nie, ale uważam, iż w fotografii niszczeje coś co moż­na nazwać stanem świado­moś­ci oglą­danego obrazu. Przeczy­tałem słowa zmarłego znakomitego twór­cy Ryszar­da Kapuś­cińskiego: “Ludzie biją się, krzy­czą, giną, drapią ziemię, codzi­en­nie to oglą­damy. Wyobraż­nia popa­da w par­al­iż. By ją oży­wić, potrzeb­ny jest moment ciszy. Wtedy być może uda się odnaleźć to, czego nie umiemy dotąd zauważyć …”.
To właśnie to “zaw­ies­zone” spo­jrze­nie, zatrzy­mane w połowie dro­gi do mojego umysłu jest istotą pro­ponownej Sztu­ki-Fotografii Tim­m’a Stütz’a! 

Jerzy Lew­czyńs­ki, Gli­wice 2007 

Timm Stütz doskonale rozu­mie człowieka, którego pokazu­je na swoich pra­cach. Autor towarzyszy drugiemu człowiekowi poprzez swój obiek­tyw. Mowa ciała, gesty, miny najróżniejsze sytu­acje życiowe jakie mogą się przy­darzyć Timm Stütz obser­wu­je niezwyk­le dokład­nie. Ta obserwac­ja pozwala mi odbior­cy wejść w sytu­acje osób z fotografii, razem z nimi mam ochotę sprawdz­ić, która godz­i­na jak to robią dwie kobi­ety w parku w Wenecji, śmi­ać się z dziew­czynka­mi jadą­cy­mi tramwa­jem w Rzymie, zobaczyć kto o poranku w Bura­no pali papierosa za kotarą.
Idąc śla­dem słów Don McCullin „Fotografia nie jest związana z patrze­niem, lecz z czu­ciem. Jeżeli nie czu­jesz nic w tym, na co patrzysz, nigdy nie uda ci się spraw­ić, aby ludzie patrząc na two­je zdję­cia, cokol­wiek odczuwali”, jestem przeko­nany, że Timm Stütz doskonale czu­je otacza­ją­cy go świat, czego dowo­dem jest ten human­isty­czny dokument.

Arka­diusz Ławry­wian­iec, ZPAF Katowice

W dobie fotografii cyfrowej nowego znaczenia nabiera myśl wypowiedziana niegdyś przez Rober­ta Fran­ka „Fotografia jest sztuką łatwą i trud­ną zarazem, tym trud­niejszą im dłużej i odpowiedzial­niej się ją uprawia”.
Timm Stütz fotografią zaj­mu­je się od wielu lat i moim zdaniem należy do grona fotografików odpowiedzial­nych. Jego twór­c­zość fotograficz­na nie jest ani insc­eni­zowana ani udzi­wniona i na wskroś ucz­ci­wa. Ucz­ci­wie wypra­cow­ana i „wychod­zona”, wpisu­ją­ca się w ideę „decy­du­jącego momen­tu” fran­cuskiego fotografi­ka stule­cia H.C. Bres­sona. Pozornie pros­ta lecz zaw­ier­a­ją­ca zawsze wartość dodaną przez co fotografia ta nabiera for­mę jak­by ese­ju. Pros­to­ta nie jest rzeczą łatwą wbrew pozorom. Twór­c­zość fotograficz­na Tim­ma Stütza wpisu­je się w poglądy amerykańskiego kry­ty­ka i pis­arza Jame­sa Agee, który w 1945 roku napisał „Zadaniem artysty nie jest zmieni­an­ie świa­ta takiego, jakim widzi go oko, w świat este­ty­cznej real­noś­ci, ale zauważe­nie este­ty­cznej real­noś­ci w prawdzi­wym świecie i tworze­nie niezmą­conego i wiernego zapisu momen­tu, w którym to kreaty­wne dzi­ałanie osią­ga swo­ją najbardziej ekspresyjną krystalizację“. 

Andrzej Gra­ba-Grabowiec­ki, STF Szczecin

Timm Stütz urodz­ił się w 1938 roku
w Dreźnie/Niemcy

Od 1983 roku członek
Szczecińskiego Towarzyst­wa Fotograficznego
W lat­ach 1990–92, 1996–98 i 2000-03
prezes S.T.F.

Od 1986 roku pracu­je w wol­nym zawodzie
jako artys­ta fotografik, pub­l­i­cys­ta i tłumacz

W 1993 roku uzyskał tytuł
Artyste FIAP a w 2001roku Excel­lence FIAP

Członek hon­orowy
Szczecińskiego Towarzyst­wa Fotograficznego
i Związku Pol­s­kich Fotografów Przyrody
Od 2002 roku członek
Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików

timmstuetz.eu


Spotkanie z cyk­lu “Poroz­maw­ia­jmy o…” z Iwoną Myr­cik oraz Michałem Kasprza­kiem poroz­maw­iamy o podatkach w dzi­ałal­noś­ci fotograficznej.

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki zaprasza 26 lutego 2020 roku o godz. 18.30 na spotkanie z cyk­lu “Poroz­maw­ia­jmy o…” z Iwoną Myr­cik — Kierown­ikiem Drugiego Dzi­ału Czyn­noś­ci Anal­i­ty­cznych i Sprawdza­ją­cych w Pier­wszym Urzędzie Skar­bowym w Katow­icach oraz Michałem Kasprza­kiem – Rzecznikiem Pra­sowym Izby Admin­is­tracji Skar­bowej w Katow­icach poroz­maw­iamy o podatkach w dzi­ałal­noś­ci fotograficznej. Spotkanie poprowadzi Arka­diusz Ławry­wian­iec. Spotkanie odbędzie się w Galerii Katow­ice ul. Św. Jana 10. Wstęp wolny.



Album 15-lecia Grand Press Pho­to, nasi wśród najlepszych.

Właśnie ukaza­ło się spec­jalne jubileuszowe wydanie albu­mu „15 — lat Grand Press Pho­to”, które jest pod­sumowaniem 15 — let­niej his­torii tego najbardziej prestiżowego w Polsce konkur­su fotografii
pra­sowej orga­ni­zowanego przez Fun­dac­je Grand Press i mag­a­zyn „Press”.
Jak piszą jego wydaw­cy -„Fotore­porter doku­men­tu­je świat, którego jest świad­kiem, cza­sem jedynym. Fotografia ocala od zapom­nienia, nierzad­ko skuteczniej niż dzi­en­nikars­ki tekst — często
moc­niej dobiera się do naszych emocji i lep­iej upom­i­na się o empatie.”
Przez 15 lat przyz­nano nagrody GPP 206 fotore­porterom a wśród nich jest trzech członków Okręgu Śląskiego ZPAF :

Jerzy Kleszcz 2006r — kat­e­go­ria sport 1. i 2. nagroda

Arka­diusz Gola 2017r kat­e­go­ria sport 1. nagroda

Krzysztof Goluch 2018r — repor­taż: życie codzi­enne 1. nagroda



Wys­tawa fotografii Sła­womir Jodłows­ki “Trans­gres­je wyśnione”.

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki zaprasza 5 lutego 2020 roku o godz. 18.30 na wernisaż wys­tawy fotografii Sła­womir Jodłows­ki “Trans­gres­je wyśnione” Wernisaż odbędzie się w Galerii ZPAF Katow­ice mieszczącej się w Katow­icach przy ul. Św. Jana 10 (II piętro).
Wys­tawę moż­na oglą­daċ do 28 lutego 2020 od środy do piątku w godz­i­nach od 17.00 do 20.00. Wstęp wol­ny. Serdecznie zapraszamy.

Jeżeli nie jesteś zdol­ny widzieć więcej pon­ad­to co widzialne,
nie możesz zobaczyć niczego” — Ruth Bernhard

Stwarza­jąc fik­cyjne, wykre­owane rzeczy­wis­toś­ci tworzę przekaz wnętrza mojego ist­nienia, transponu­je obraz ocier­a­ją­cy się o iluzję prawdy, nie dba­jąc o praw­domówność. To w fotografii pocią­ga mnie najbardziej.
Fikc­ja fotograficz­na również jest jakimś rodza­jem prawdy, prawdy niepoz­nawal­nej przez niko­go. Pode­j­mu­jąc próbę inter­pre­tacji tzw. „mod­elu wewnętrznego” /pojęcie stwor­zone przez Andre Bretona/ wprowadzam w obraz ele­men­ty men­talne, związane na przykład z sen­ny­mi marzeni­a­mi, sugeru­je rodzaj imag­i­nacji, iluzyjnoś­ci związanej z „psy­chiczną per­spek­ty­wą widzenia świata”.
Sła­womir Jodłowski

Wikipedia
Pol­s­ki artys­ta-fotograf. Jest członkiem rzeczy­wistym Okręgu Śląskiego Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików (legi­t­y­mac­ja nr 687).
Sła­womir Jodłows­ki jest autorem oraz współau­torem wielu wys­taw fotograficznych; indy­wid­u­al­nych i zbiorowych — w Polsce i za granicą. Jego fotografie były wielokrot­nie pub­likowane m.in. w spec­jal­isty­cznej prasie fotograficznej (Foto, Foto Pozy­tyw). Za twór­c­zość fotograficzną i pracę na rzecz fotografii oraz kul­tu­ry — został uhonorowany nagrodą Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików (2013), Nagrodą Prezy­den­ta Mias­ta Częs­to­chowy oraz stype­ndi­um Marsza­ł­ka Wojew­ództ­wa Śląskiego.

Sła­womir Jodłows­ki – na co dzień pracu­je jako instruk­tor ds. fotografii i filmu
w Region­al­nym Ośrod­ku Kul­tu­ry w Częs­to­chowie, artys­ta-fotografik, członek Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików, prezes Jura­jskiego Fotok­lubu Częs­to­chowa, współpracu­je z TVP jako oper­a­tor obrazu fil­mowego, twór­ca i ani­ma­tor kul­tu­ry w dziedzinie upowszech­ni­a­nia fotografii. W Region­al­nym Ośrod­ku Kul­tu­ry od pon­ad trzy­dzi­es­tu lat prowadzi dzi­ała­nia pro­mu­jące fotografie jako wartość kul­tur­otwór­czą pole­ga­jącą na orga­ni­za­cji plen­erów, warsz­tatów, szkoleń i spotkań z artys­ta­mi-fotografika­mi. Jest kura­torem Galerii ARTFOTO i Galerii FOTOPOBUDKA dzi­ała­ją­cych w Region­al­nym Ośrod­ku Kul­tu­ry w Częs­to­chowie. W Gale­ri­ach prezen­towana jest fotografia pol­s­ka i zagranicz­na, pro­mu­je zarówno twór­ców znanych jak i rozpoczy­na­ją­cych kari­erę artysty­czną ze szczegól­nym uwzględ­nie­niem środowiska fotograficznego regionu śląskiego. Ekspozy­c­je w Galerii ARTFOTO przy­bliża­ją i pro­mu­ją najnowsze trendy w sztuce naw­iązu­jące do wyko­rzys­ta­nia najnowszych tech­nologii w rejes­tracji obrazu. Prefer­u­je cyfrowy aspekt sztu­ki związany z filo­zofią dig­i­tal­iza­cji dzi­ałań twór­czych. Przy Galerii dzi­ała stu­dio fotograficzne gdzie pod kierunk­iem SJ szkolą się w zakre­sie fotografii studyjnej młodzi fotografi­cy. W Galerii prezen­towali swo­je prace i goś­cili oso­biś­cie najwybit­niejsi polscy fotografi­cy jak: Edward Hartwig, Ryszard Horowitz, Tomasz Siko­ra, Paweł Pierś­cińs­ki i wielu innych. Ostat­nio prezen­towane były prace kilku­nas­tu słowac­kich fotografików, a w lat­ach ubiegłych pokazy­wał prace fotografików litews­kich, buł­gars­kich, ukraińs­kich i wielu innych. W sum­ie zor­ga­ni­zował pon­ad 350 wys­taw fotograficznych. Pomysło­daw­ca kole­jnej nowej galerii fotografii FOTOPOBUDKA w Region­al­nym Ośrod­ku Kul­tu­ry w Częs­to­chowie, która jest odpowiedz­ią na potrze­by młodych, początku­ją­cych fotografików. Jako jeden z pier­wszych fotografików, zwró­cił uwagę na fotografię cyfrową jako sztukę, w wyniku czego zainicjował i stworzył w Region­al­nym Ośrod­ku Kul­tu­ry najs­tarszy i jeden z najwięk­szych w Polsce Między­nar­o­dowy Konkurs Fotografii Cyfrowej CYBERFOTO, którego jest komis­arzem. Konkurs odby­wa się od dziewięt­nas­tu lat, ma na celu pro­moc­je fotografii cyfrowej jako sztu­ki o szczegól­nym ładunku kul­tur­otwór­czym, akcen­tu­je relac­je i utrzy­manie stałej więzi z nowoczes­ną jakoś­cią kul­tu­ry wiz­ual­nej, ksz­tał­tu­jącą także naszą tożsamość nar­o­dową. Jest współza­łoży­cielem i preze­sem Jura­jskiego Fotok­lubu Częs­to­chowa, dzi­ała­jącego przy Region­al­nym Ośrod­ku Kul­tu­ry w Częs­to­chowie, którego celem jest popieranie dzi­ałal­noś­ci twór­czej w dziedzinie fotografii wymi­ana infor­ma­cji oraz dyskus­ja doty­czą­ca spraw artysty­cznych i tech­nicznych fotografii. Fotok­lub sku­pia coraz to więk­szą ilość członków /aktualnie około 60 osób/, spotka­nia w Fotok­lu­bie cieszą się dużą pop­u­larnoś­cią zwłaszcza wśród młodzieży. Prowadzi zaję­cia w Mobil­nym Uni­w­er­syte­cie Kul­tu­ry i Sztu­ki orga­ni­zowanym przez Region­al­ny Ośrodek Kul­tu­ry w Częs­to­chowie. Współpracu­je z wielo­ma fotografika­mi i Gale­ri­a­mi zagraniczny­mi co owocu­je między­nar­o­dową wymi­aną fotograficzną inte­gru­jącą europe­jską fotografie.
Jest absol­wen­tem Wyższej Szkoły Fotografii w Warsza­w­ie. Jego pra­ca dyplo­mowa „Sur­re­al­isty­czne aspek­ty fran­cuskiego sur­re­al­iz­mu”, pro­mo­tor Urszu­la Czarto­rys­ka została nagrod­zona za szczególne wartoś­ci intelek­tu­alne. Jako członek Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików jest akty­wnym twór­cą, posi­a­da na swym kon­cie kil­ka wys­taw indy­wid­u­al­nych i zbiorowych w kra­ju i za granicą. Pub­likował artykuły w prasie fotograficznej pol­skiej i zagranicznej: m.in. FOTO i POZYTYW. Reprezen­tował wojew­ództ­wo śląskie na wys­taw­ie fotografii „Obec­na Nieobec­ność” w Medi­olanie. Lau­re­at odz­na­ki Zasłużony Dzi­ałacz Kul­tu­ry przyz­nanej przez Min­is­terst­wo Kul­tu­ry i Dziedz­ict­wa Nar­o­dowego. Lau­re­at nagrody Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików za upowszech­ni­an­ie i ochronę dóbr kul­tu­ry /2013 r./ Lau­re­at Nagrody Prezy­den­ta Mias­ta Częs­to­chowy w dziedzinie upowszech­ni­a­nia kul­tu­ry. Lau­re­at stype­ndi­um artysty­cznego przyz­nanego przez Marsza­ł­ka wojew­ództ­wa śląskiego. Autor albu­mu fotograficznego JURAJSKIE FOTOKLIMATY.

Wys­tawy indywidualne:
„Impres­je fotograficzne” 1984 r., KMPIK Częstochowa
„Speku­lac­je fotograficzne” 1987 r. KMPIK Częstochowa
„Fotografie z podróży” 1995 r. Miejs­ka Gale­ria Sztu­ki w Częstochowie.

Taki pejzaż” maj 1997 r. Muzeum Fotografii w Siau­li­ai — Litwa
WIZJA 2000” — Młodzieżowe Cen­trum Kul­tu­ry w Skop­je /Macedonia/
WIZJA 2000” — Insty­tut Pol­s­ki w Sofii /Bułgaria/
„Okruchy widzenia” – Tarnogórskie Cen­trum Kul­tu­ry – Gale­ria Przy­tyk, 2018
„Wys­tawa autors­ka” – Gale­ria „Na piętrze” Bełcha­tows­ki Dom Kul­tu­ry, 2018
Pię­kno Jury Krakowsko-Częs­to­chowskiej – sala wys­taw­i­en­nicza Bib­liote­ki Głównej AJD, 2018

Ważniejsze wys­tawy zbiorowe:
ART 95 w Galery Dis­play Stand — Nowy Jork,
„Prezen­tac­je 92” Gale­ria ZPAF Katowice
„Wys­tawa Absol­wen­tów WSF” Stara Gale­ria ZPAF w Warszawie
„Świado­mość kadru” Gale­ria Sztu­ki Współczes­nej BWA Częstochowa
CYBERFOTO 97- Miejs­ka Gale­ria Sztu­ki w Częstochowie
„Fotografia i plas­ty­ka wobec mul­ti­mediów” Muzeum Częs­to­chowskie 1997 r.

Pol­s­ka fotografia” Smoleńsk 1997 r
La pre­sen­za assente „Obec­na nieobec­ność” Medi­olan 1998 r.
„Częs­to­chowa i Region” — Gale­ria ART-FOTO – sty­czeń 2002
Wys­tawa członków Fotok­lubu RP Odd­zi­ału Jura­jskiego – Gale­ria ART-FOTO Region­al­nego Ośrod­ka Kul­tu­ry w Częs­to­chowie 2002 r.
Foto­prezen­tac­je Częs­to­chowskie – WARNA 2005 MINICIPALITY OF WARNA 2005
/7 czer­w­ca – 26 lipca/
Foto­prezen­tac­je Częs­to­chowskie – Skop­je /Macedonia/wrzesień 2006/
Wys­tawa zbiorowa członków Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręgu Śląskiego z okazji 40-lecia Galerii Katow­ice /wrzesień 2019/
Wys­tawa członków ZPAF Okręgu Śląskiego „Świado­mość ciała” /Centrum Kul­tu­ry Śląskiej w Nakle Śląskim 10.2019/

Wiele innych zbiorowych wys­taw członków ZPAF i Jura­jskiego Fotok­lubu Częstochowa

OKOLICE FILOZOFII FOTOGRAFII
Fotografia jest nieskońc­zonym pro­ce­sem wiz­ual­iza­cji doz­nań pow­sta­ją­cych pod wpły­wem indy­wid­u­al­nego postrze­ga­nia świa­ta. Funkcjonu­je jako for­ma ekspresji wpisu­jącą się w ampli­tudę drgań prze­wartoś­ciowań sztu­ki. Sys­tem bodźców docier­a­ją­cych do fotogra­fu­jącego poprzez zmysły wyt­warza specy­ficzny, charak­terysty­czny dla wytwór­cy obrazu fotograficznego, men­tal­ny mod­el ist­nienia rzeczy­wis­toś­ci nieo­biek­ty­wnej dla odbior­ców, obiek­ty­wnej dla twór­cy. Dialek­ty­ka obrazów fotograficznych w kon­tekś­cie filo­zofii obrazu jest pre­cy­zowal­na tylko w stop­niu adek­wat­nym do kon­formiz­mu myśle­nia odbior­cy. Medi­um fotograficzne, wychodząc od rzeczy­wis­toś­ci, za pomocą tech­nicznego urządzenia jakim jest kam­era, transponu­je ją do poziomu wrażli­woś­ci twór­cy, żywiąc się jakoś­cią doz­nań. Przekaz fotograficzny sta­je się umowną for­mą opisa­nia świa­ta jako bytu uni­w­er­sal­nego, rozu­mi­aną wieloz­nacznie, pozoru­jąc jed­nocześnie zbieżność inter­pre­tacji. Jest jed­ną z alter­natyw wiz­ual­iza­cji prawdy widzenia. Cza­sa­mi fotografia funkcjonu­je wręcz jako swoiste zaświad­cze­nie urzęd­nicze czegoś zaist­ni­ałego w przeżytej rzeczy­wis­toś­ci, ale o którą otar­liśmy się w zupełnie różny sposób. Autor zdję­cia świadomie lub nieświadomie poszuku­je pewnego doz­na­nia este­ty­cznego, bliskiego jego kon­formiz­mowi widzenia świa­ta. Fotograf jak iluzjon­ista „wyczarowu­je” specy­ficzne dla niego zestaw­ie­nie ele­men­tów „wys­tępu­ją­cych” w rzeczy­wis­toś­ci stwarza­jąc specy­ficzny porządek, jak­by powołu­jąc do życia praw­idło określa­jące rzeczy­wis­tość. Budowanie przez artys­tę takiego onto­log­icznego mod­elu ikonos­fery jest w wysokim stop­niu ilu­zo­ryczne. Wkrada­ją się tutaj aspek­ty refleksyjnoś­ci i aluzyjnoś­ci, które umiejęt­nie steru­ją uwagą odbior­cy. Złud­ność takiego zapisu jest wprost pro­por­cjon­al­na do intelek­tu­al­iza­cji postrze­ga­nia, czyli wrażli­woś­ci twór­cy, a odwrot­nie pro­por­cjon­al­na do obiek­ty­wiz­mu rejes­tracji tzw. „prawdy fotograficznej”. Fotografia sta­je się swoistą trans­for­ma­cją rzeczy­wis­toś­ci do poziomu indy­wid­u­al­nej jakoś­ci doz­nań w odbiera­niu świa­ta. Kon­sek­went­nie więc, łączy sztukę i doku­ment wyzwala­jąc w nas potrze­bę nos­tal­gii, jed­nocześnie pozwala marzyć i kry­tykować. Na kreaty­wność jakoś­ci obrazu fotograficznego składa­ją się ele­men­ty o pos­maku „doku­men­tal­noś­ci”, wchodzące w swoistą inter­akcję z wrażli­woś­cią artysty. Nakłada­ją­ca się w obra­zie fotograficznym różnorod­ność sen­sów, wytrą­ca nas w szczegól­ny sposób ze stereo­typów myśle­nia, zniewala­jąc i pod­porząd­kowu­jąc, wymusza przyję­cie inten­cyjnoś­ci twór­cy. Oglą­dana fotografia dąży do zawład­nię­cia este­tyką odbior­cy, w wyrafi­nowany sposób obezwład­nia świato­pogląd a zarazem indy­wid­u­al­ną poe­t­ykę obrazu, którą mniej lub więcej uksz­tał­towaną posi­a­da każdy z potenc­jal­nych oglą­da­ją­cych. Paradok­sal­nie w więk­szoś­ci wypad­ków widz czer­pie szczegól­nego rodza­ju przy­jem­ność z tej kon­frontacji stanowisk pod­da­jąc się lub protes­tu­jąc prze­ci­wko takiej ingerencji swo­jego postrze­ga­nia świa­ta. Jed­nocześnie pozwala przeżyć ele­ment mag­icznego tworzenia czegoś mającego korze­nie w duchowej wrażli­woś­ci artysty, poszuku­jąc głęb­szych pokładów ist­nienia świa­ta. To jeden z fenomenów fotografii stanow­ią­cych jej siłę i szczegól­ną kul­tur­otwór­czą rolę w życiu człowieka.

Sła­womir Jodłowski

————————————————————————-


Spotkanie z cyk­lu “Poroz­maw­ia­jmy o…” z Moniką Chy­lak poroz­maw­iamy o wielu aspek­tach stosowa­nia prawa autorskiego w fotografii.

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki zaprasza 16 sty­cz­nia 2020 roku o godz. 18.30 na spotkanie z cyk­lu “Poroz­maw­ia­jmy o…” z Moniką Chy­lak poroz­maw­iamy o wielu aspek­tach stosowa­nia prawa autorskiego w fotografii. Spotkanie poprowadzi Arka­diusz Ławry­wian­iec. Spotkanie odbędzie się w Galerii Katow­ice ul. Św. Jana 10. Wstęp wolny.

Moni­ka Chy­lak to prawnicz­ka spec­jal­izu­ją­ca się w praw­ie branży kreaty­wnej i rozry­wkowej. Ukończyła stu­dia pody­plo­mowe z Prawa Włas­noś­ci Intelek­tu­al­nej na Uni­w­er­syte­cie Jagiel­lońskim. Pasję do podróży łączy ze zgłębian­iem wiedzy na zagranicznych kon­fer­enc­jach. Doświad­cze­nie zawodowe zdoby­wała m.in. w Min­is­terst­wie Spraw Zagranicznych, małych kance­lar­i­ach oraz między­nar­o­dowych kor­po­rac­jach takich jak Weil, Got­shal & Manges czy KPMG.

————————————————————————-


Wys­tawa fotografii Janusz Lech Woj­cieszak “Pano”

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki zaprasza 8 sty­cz­nia 2020 roku o godz. 18.30 na wernisaż wys­tawy fotografii Janusz Lech Woj­cieszak “Pano” Wernisaż odbędzie się w Galerii ZPAF Katow­ice mieszczącej się w Katow­icach przy ul. Św. Jana 10 (II piętro).
Wys­tawę moż­na oglą­daċ do 31 sty­cz­nia 2020 od środy do piątku w godz­i­nach od 17.00 do 20.00. Wstęp wol­ny. Serdecznie zapraszamy.

Janusz Woj­cieszak. Mieszkam i pracu­ję w Mysłow­icach na Śląsku. Fotogra­fu­ję pejzaż w wielu jego odmi­anach, czys­to przy­rod­niczy, kul­tur­owy, miejs­ki i indus­tri­al­ny. W lat­ach 70 ubiegłego wieku współpra­cow­ałem z prasą, głównie stu­dencką i tech­niczną. Obec­nie real­izu­ję swo­je pro­jek­ty fotograficzne niespiesznie, poszuku­jąc spoko­ju, pros­to­ty i kon­tem­plu­jąc światło ofer­owane przez naturę. Niezmi­en­nie zach­wyca mnie pię­kno świa­ta, które staram się pokazać w swo­jej fotografii, częs­to zbliżonej do abstrakcji, cza­sa­mi w min­i­mal­isty­cznej formie. Od cza­su do cza­su pode­j­mu­ję krót­sze lub dłuższe podróże fotograficzne, pod­czas których real­izu­ję swo­je projekty.
Fotografia jest dla mnie obiek­tem mate­ri­al­nym, stąd każdą fotografię wykonu­ję obec­nie jako wydruk cyfrowy.
Ponieważ uczest­niczę w pro­gramie Digi­gra­phie firmy Epson, niek­tóre wydru­ki są przeze mnie oso­biś­cie cer­ty­fikowane i posi­ada­ją trwałość archi­wal­ną. Każ­da kolekcjon­er­s­ka fotografia posi­a­da cer­ty­fikat, i oprócz ustalonych opisów i pod­pisów, jest opa­tr­zona hologramem.
Niek­tóre cyk­le fotograficzne składam w fotograficzne książ­ki typu self-pub­lish­ing w jed­nos­tkowym nakładzie. Staram się również zbier­ać fotografie, częs­to poprzez zami­anę z inny­mi twór­ca­mi, co obniża kosz­ty tworzenia zbiorów.
Jestem członkiem Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików oraz Związku Pol­s­kich Fotografów Przy­rody. Posi­adam tytuł EFIAP.
Zre­al­i­zowałem kil­ka wys­taw indy­wid­u­al­nych: o pięknie włos­kich Dolomitów, o zlik­wid­owanej hucie cynku, o buczynie w rez­er­wat­ach przy­rody Wojew­ództ­wa Śląskiego, o pejza­żu w fotografii, o ciszy panu­jącej na wyd­mach Słow­ińskiego Parku Nar­o­dowego, o abstrakcji współczes­nej architek­tu­ry przemysłowej…
Brałem udzi­ał w wielu wys­tawach zbiorowych orga­ni­zowanych przez związ­ki do których należę.
Udzi­ał w licznych konkur­sach przynosił mi wyróżnienia i nagrody, co zaowocow­ało uzyskaniem tytułu EFIAP.

Nie ma szczęśli­wszego zaję­cia niż fotografia pejza­żu, .…. przy­rod­niczego w szczególności.
I nie tylko dlat­ego, że Mat­ka Natu­ra wykon­ała już znaczną część pracy.…. 🙂

Reje­strowanie rzeczy­wis­toś­ci doty­czy prze­cież wszys­t­kich rodza­jów fotografii.
Reporter korzys­ta z sytu­acji zas­tanych i stwor­zonych przez okoliczności,
portrecista wyko­rzys­tu­je żywe, ist­niejące mod­el­ki i modele,
fotograf architek­tu­ry korzys­ta z twór­c­zoś­ci architek­ta itd., itp. … 

Fotogra­fu­jąc kra­jo­braz nie jestem niczym ograniczony.
Mogę zauważać tysiące pięknych rzeczy, które innym umykają.
Mogę dostrze­gać rzad­kość rzeczy najzwyk­le­jszych, a zwyk­le zaniedbywanych.
Mogę rozróż­ni­ać różne rodza­je światła, zależne od pory dnia czy pory roku. 

Mam pełną swo­bodę wyboru…bo prze­cież wol­ność jest w naturze.

Fotografia pejza­żu jest wspól­nym dziełem Mat­ki Natu­ry i wysiłku fotografa.

Motyw jaki widzę w naturze prak­ty­cznie nie ma granic. Płyn­nie prze­chodzi od tego co widzę wyraźnie, do tego co wyraźne już nie jest, od tego co może mieć dla mojego kadru znacze­nie do tego, co znaczenia nie ma.
Wyry­wam więc frag­ment obser­wowanego moty­wu ogranicza­jąc go 4 prosty­mi lini­a­mi i 4 prosty­mi kąta­mi, ramą, której w naturze prze­cież nie ma. 

Unikalna właś­ci­wość fotografii pole­ga na tym, że to co jest na niej przed­staw­ione, czyli deno­tac­ja, nie jest stwor­zone za pomocą jak­iś dzi­ałań spec­jal­nych, lecz zapisane przez mechanikę i elek­tron­ikę kamery, co sug­erować mogło­by z jed­nej strony łat­wość, a z drugiej, obiek­ty­wność zapisu.

Ale prze­cież następu­je moja, fotografa, inter­wenc­ja w ten zapis.
Na poziomie kono­tacji, nakładam na mechan­icznie reje­strowany obraz moje poczu­cie ładu, pięk­na, moje emoc­je, moje pref­er­enc­je plas­ty­czne itp.
Również takie zabie­gi jak kadrowanie, dys­tans, oświ­etle­nie, ogniskowa obiek­ty­wu, dobrane para­me­try ekspozy­cji decy­du­ją o tej warst­wie fotografii, która jest ukry­ta, która wyma­ga wnikli­wej interpretacji.
Wskazów­ki zawarte w for­mal­nych ele­men­tach fotografii takie jak kolor, kon­trast, kom­pozy­c­ja, per­spek­ty­wa, ostrość i jej głębia itp. mogą być pomoc­ne w rozpoz­na­niu kodu zawartego w fotografii.

Panoram­iczny kadr moich fotografii, sto­su­je niezbyt częs­to. Daje on inne możli­woś­ci prezen­tacji, szczegól­nie, gdy fotografia ma znaczny wymi­ar. Nat­u­ral­ny dla człowieka, ruchomy sposób widzenia, pole­ga­ją­cy na przenosze­niu wzroku z jed­nego punku na dru­gi, pozwala przy oglą­da­niu fotografii panoram­icznej na kil­ka następu­ją­cych po sobie reakcji wzrokowych oglądającego.
To prze­suwanie wzroku doty­czy zarówno ruchu wzdłuż hory­zon­tu, jak i jego prze­suwa­nia od pier­wszego planu do najdalszego.
Jeżeli panoram­iczny kadr pow­sta­je z jed­nego uję­cia, to mimo wszys­tko jest podob­ny do kadru stan­dar­d­owego. Jeżeli jed­nak pow­sta­je w wyniku ruchu aparatu i złoże­nia w jed­ną całość kilku następu­ją­cych po sobie ujęć, to dochodzi do zmi­an w zakre­sie ksz­tałtów i prze­sunięć per­spek­ty­wy w obrę­bie jed­nego obrazu. 

To, co mnie nie zain­tere­su­je pozostanie w świecie natury,
to, co mnie zach­wyci… zostanie zatrzy­mane w moich fotografi­ach na zawsze.
Janusz Lech Wojcieszak

————————————————————————-