Aktualności



Spotkanie online z cyk­lu “Poroz­maw­ia­jmy o…” z Anton­im Kreisem poroz­maw­iamy o ” Drugiej stron­ie fotografii”.

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki zaprasza 18 czer­w­ca 2020 roku o godz. 18.30 na spotkanie z cyk­lu “Poroz­maw­ia­jmy o…” z Anton­im Kreisem poroz­maw­iamy o ” Drugiej stron­ie fotografii”. Spotkanie poprowadzi Arka­diusz Ławry­wian­iec. Spotkanie odbędzie się w wer­sji online za pośred­nictwem plat­formy webex.com

Link do pobra­nia pro­gra­mu: https://www.webex.com/downloads/downloads-thank-you-meetings.html

Link do spotka­nia: https://meetingsemea9.webex.com/webappng/sites/meetingsemea9/meeting/download/41287485fbea40769364aa327f909ac0?siteurl=meetingsemea9&MTID=m8a29f7cc707173b8c9f6551cb0d82079

Numer spotka­nia: 163 756 4594

Hasło do spotka­nia: S33JhpBeig6 (73354723 z tele­fonów i sys­temów wideo)

Klucz hos­ta: 608011

Spotkanie wsparte jest pro­gramem Loka­ta w Kul­turę w ramach Katow­ick­iego Paki­etu dla Kul­tu­ry.


Zaprasza­my do zapoz­na­nia się pier­wszą wirtu­al­na wys­tawą prezen­towaną w Wirtu­al­nej Galerii Katow­ice

Timm Stütz “80 lat/80 zdjęć. Fotografie do prze-myśle­nia”


Spoko­jnych, pełnych zdrowia i nadziei Świąt Wielka­noc­nych.



Gale­ria Katow­ice zamknię­ta do odwoła­nia.

Szanowni Państ­wo.
W związku z zagroże­niem rozprzestrzeni­a­nia się koron­awirusa postanow­iłem o zamknię­ciu Galerii Katow­ice i zaw­iesze­niu wszel­kich imprez od dzisi­aj czyli 11 mar­ca 2020 roku do odwoła­nia.

Arka­diusz Ławry­wian­iec
Prezes zarzą­du ZPAF Okręg Śląs­ki


Wys­tawa fotografii Timm Stütz “80 lat/80 zdjęć. Fotografie do prze-myśle­nia”.

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki oraz Książni­ca Pomors­ka im. Stanisława Stasz­i­ca zaprasza 4 mar­ca 2020 roku o godz. 18.30 na wernisaż wys­tawy fotografii Timm Stütz  “80 lat/80 zdjęć. Fotografie do prze-myśle­nia”. Wernisaż odbędzie się w Galerii ZPAF Katow­ice mieszczącej się w Katow­icach przy ul. Św. Jana 10 (II piętro).
Wys­tawę moż­na oglą­daċ do 27 mar­ca 2020 roku od środy do piątku w godz­i­nach od 17.00 do 20.00. Wstęp wol­ny. Serdecznie zaprasza­my.

Może to tylko złudze­nie, ale uważam, iż w fotografii niszczeje coś co moż­na nazwać stanem świado­moś­ci oglą­danego obrazu. Przeczy­tałem słowa zmarłego znakomitego twór­cy Ryszar­da Kapuś­cińskiego: “Ludzie biją się, krzy­czą, giną, drapią ziemię, codzi­en­nie to oglą­damy. Wyobraż­nia popa­da w par­al­iż. By ją oży­wić, potrzeb­ny jest moment ciszy. Wtedy być może uda się odnaleźć to, czego nie umiemy dotąd zauważyć …”.
To właśnie to “zaw­ies­zone” spo­jrze­nie, zatrzy­mane w połowie dro­gi do mojego umysłu jest istotą pro­ponownej Sztu­ki-Fotografii Tim­m’a Stütz’a!

Jerzy Lew­czyńs­ki, Gli­wice 2007

Timm Stütz doskonale rozu­mie człowieka, którego pokazu­je na swoich pra­cach. Autor towarzyszy drugiemu człowiekowi poprzez swój obiek­tyw. Mowa ciała, gesty, miny najróżniejsze sytu­acje życiowe jakie mogą się przy­darzyć Timm Stütz obser­wu­je niezwyk­le dokład­nie. Ta obserwac­ja pozwala mi odbior­cy wejść w sytu­acje osób z fotografii, razem z nimi mam ochotę sprawdz­ić, która godz­i­na jak to robią dwie kobi­ety w parku w Wenecji, śmi­ać się z dziew­czynka­mi jadą­cy­mi tramwa­jem w Rzymie, zobaczyć kto o poranku w Bura­no pali papierosa za kotarą.
Idąc śla­dem słów Don McCullin „Fotografia nie jest związana z patrze­niem, lecz z czu­ciem. Jeżeli nie czu­jesz nic w tym, na co patrzysz, nigdy nie uda ci się spraw­ić, aby ludzie patrząc na two­je zdję­cia, cokol­wiek odczuwali”, jestem przeko­nany, że Timm Stütz doskonale czu­je otacza­ją­cy go świat, czego dowo­dem jest ten human­isty­czny doku­ment.

Arka­diusz Ławry­wian­iec, ZPAF Katow­ice

W dobie fotografii cyfrowej nowego znaczenia nabiera myśl wypowiedziana niegdyś przez Rober­ta Fran­ka „Fotografia jest sztuką łatwą i trud­ną zarazem, tym trud­niejszą im dłużej i odpowiedzial­niej się ją upraw­ia”.
Timm Stütz fotografią zaj­mu­je się od wielu lat i moim zdaniem należy do grona fotografików odpowiedzial­nych. Jego twór­c­zość fotograficz­na nie jest ani insc­eni­zowana ani udzi­wniona i na wskroś ucz­ci­wa. Ucz­ci­wie wypra­cow­ana i „wychod­zona”, wpisu­ją­ca się w ideę „decy­du­jącego momen­tu” fran­cuskiego fotografi­ka stule­cia H.C. Bres­sona. Pozornie pros­ta lecz zaw­ier­a­ją­ca zawsze wartość dodaną przez co fotografia ta nabiera for­mę jak­by ese­ju. Pros­to­ta nie jest rzeczą łatwą wbrew pozorom. Twór­c­zość fotograficz­na Tim­ma Stütza wpisu­je się w poglądy amerykańskiego kry­ty­ka i pis­arza Jame­sa Agee, który w 1945 roku napisał „Zadaniem artysty nie jest zmieni­an­ie świa­ta takiego, jakim widzi go oko, w świat este­ty­cznej real­noś­ci, ale zauważe­nie este­ty­cznej real­noś­ci w prawdzi­wym świecie i tworze­nie niezmą­conego i wiernego zapisu momen­tu, w którym to kreaty­wne dzi­ałanie osią­ga swo­ją najbardziej ekspresyjną krys­tal­iza­cję“.

Andrzej Gra­ba-Grabowiec­ki, STF Szczecin

Timm Stütz urodz­ił się w 1938 roku
w Dreźnie/Niemcy

Od 1983 roku członek
Szczecińskiego Towarzyst­wa Fotograficznego
W lat­ach 1990–92, 1996–98 i 2000-03
prezes S.T.F.

Od 1986 roku pracu­je w wol­nym zawodzie
jako artys­ta fotografik, pub­l­i­cys­ta i tłu­macz

W 1993 roku uzyskał tytuł
Artyste FIAP a w 2001roku Excel­lence FIAP

Członek hon­orowy
Szczecińskiego Towarzyst­wa Fotograficznego
i Związku Pol­s­kich Fotografów Przy­rody
Od 2002 roku członek
Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików

timmstuetz.eu


Spotkanie z cyk­lu “Poroz­maw­ia­jmy o…” z Iwoną Myr­cik oraz Michałem Kasprza­kiem poroz­maw­iamy o podatkach w dzi­ałal­noś­ci fotograficznej.

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki zaprasza 26 lutego 2020 roku o godz. 18.30 na spotkanie z cyk­lu “Poroz­maw­ia­jmy o…” z Iwoną Myr­cik — Kierown­ikiem Drugiego Dzi­ału Czyn­noś­ci Anal­i­ty­cznych i Sprawdza­ją­cych w Pier­wszym Urzędzie Skar­bowym w Katow­icach oraz Michałem Kasprza­kiem – Rzecznikiem Pra­sowym Izby Admin­is­tracji Skar­bowej w Katow­icach poroz­maw­iamy o podatkach w dzi­ałal­noś­ci fotograficznej. Spotkanie poprowadzi Arka­diusz Ławry­wian­iec. Spotkanie odbędzie się w Galerii Katow­ice ul. Św. Jana 10. Wstęp wol­ny.



Album 15-lecia Grand Press Pho­to, nasi wśród najlep­szych.

Właśnie ukaza­ło się spec­jalne jubileuszowe wydanie albu­mu „15 — lat Grand Press Pho­to”, które jest pod­sumowaniem 15 — let­niej his­torii tego najbardziej prestiżowego w Polsce konkur­su fotografii
pra­sowej orga­ni­zowanego przez Fun­dac­je Grand Press i mag­a­zyn „Press”.
Jak piszą jego wydaw­cy -„Fotore­porter doku­men­tu­je świat, którego jest świad­kiem, cza­sem jedynym. Fotografia ocala od zapom­nienia, nierzad­ko skuteczniej niż dzi­en­nikars­ki tekst — częs­to
moc­niej dobiera się do naszych emocji i lep­iej upom­i­na się o empatie.”
Przez 15 lat przyz­nano nagrody GPP 206 fotore­porterom a wśród nich jest trzech członków Okręgu Śląskiego ZPAF :

Jerzy Kleszcz 2006r — kat­e­go­ria sport 1. i 2. nagro­da

Arka­diusz Gola 2017r kat­e­go­ria sport 1. nagro­da

Krzysztof Goluch 2018r — repor­taż: życie codzi­enne 1. nagro­da



Wys­tawa fotografii Sła­womir Jodłows­ki “Trans­gres­je wyśnione”.

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki zaprasza 5 lutego 2020 roku o godz. 18.30 na wernisaż wys­tawy fotografii Sła­womir Jodłows­ki “Trans­gres­je wyśnione” Wernisaż odbędzie się w Galerii ZPAF Katow­ice mieszczącej się w Katow­icach przy ul. Św. Jana 10 (II piętro).
Wys­tawę moż­na oglą­daċ do 28 lutego 2020 od środy do piątku w godz­i­nach od 17.00 do 20.00. Wstęp wol­ny. Serdecznie zaprasza­my.

Jeżeli nie jesteś zdol­ny widzieć więcej pon­ad­to co widzialne,
nie możesz zobaczyć niczego” — Ruth Bern­hard

Stwarza­jąc fik­cyjne, wykre­owane rzeczy­wis­toś­ci tworzę przekaz wnętrza mojego ist­nienia, transponu­je obraz ocier­a­ją­cy się o iluzję prawdy, nie dba­jąc o praw­domówność. To w fotografii pocią­ga mnie najbardziej.
Fikc­ja fotograficz­na również jest jakimś rodza­jem prawdy, prawdy niepoz­nawal­nej przez niko­go. Pode­j­mu­jąc próbę inter­pre­tacji tzw. „mod­elu wewnętrznego” /pojęcie stwor­zone przez Andre Bretona/ wprowadzam w obraz ele­men­ty men­talne, związane na przykład z sen­ny­mi marzeni­a­mi, sugeru­je rodzaj imag­i­nacji, iluzyjnoś­ci związanej z „psy­chiczną per­spek­ty­wą widzenia świa­ta”.
Sła­womir Jodłows­ki

Wikipedia
Pol­s­ki artys­ta-fotograf. Jest członkiem rzeczy­wistym Okręgu Śląskiego Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików (legi­t­y­mac­ja nr 687).
Sła­womir Jodłows­ki jest autorem oraz współau­torem wielu wys­taw fotograficznych; indy­wid­u­al­nych i zbiorowych — w Polsce i za granicą. Jego fotografie były wielokrot­nie pub­likowane m.in. w spec­jal­isty­cznej prasie fotograficznej (Foto, Foto Pozy­tyw). Za twór­c­zość fotograficzną i pracę na rzecz fotografii oraz kul­tu­ry — został uhonorowany nagrodą Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików (2013), Nagrodą Prezy­den­ta Mias­ta Częs­to­chowy oraz stype­ndi­um Marsza­ł­ka Wojew­ództ­wa Śląskiego.

Sła­womir Jodłows­ki – na co dzień pracu­je jako instruk­tor ds. fotografii i fil­mu
w Region­al­nym Ośrod­ku Kul­tu­ry w Częs­to­chowie, artys­ta-fotografik, członek Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików, prezes Jura­jskiego Fotok­lubu Częs­to­chowa, współpracu­je z TVP jako oper­a­tor obrazu fil­mowego, twór­ca i ani­ma­tor kul­tu­ry w dziedzinie upowszech­ni­a­nia fotografii. W Region­al­nym Ośrod­ku Kul­tu­ry od pon­ad trzy­dzi­es­tu lat prowadzi dzi­ała­nia pro­mu­jące fotografie jako wartość kul­tur­otwór­czą pole­ga­jącą na orga­ni­za­cji plen­erów, warsz­tatów, szkoleń i spotkań z artys­ta­mi-fotografika­mi. Jest kura­torem Galerii ARTFOTO i Galerii FOTOPOBUDKA dzi­ała­ją­cych w Region­al­nym Ośrod­ku Kul­tu­ry w Częs­to­chowie. W Gale­ri­ach prezen­towana jest fotografia pol­s­ka i zagranicz­na, pro­mu­je zarówno twór­ców znanych jak i rozpoczy­na­ją­cych kari­erę artysty­czną ze szczegól­nym uwzględ­nie­niem środowiska fotograficznego regionu śląskiego. Ekspozy­c­je w Galerii ARTFOTO przy­bliża­ją i pro­mu­ją najnowsze trendy w sztuce naw­iązu­jące do wyko­rzys­ta­nia najnowszych tech­nologii w rejes­tracji obrazu. Prefer­u­je cyfrowy aspekt sztu­ki związany z filo­zofią dig­i­tal­iza­cji dzi­ałań twór­czych. Przy Galerii dzi­ała stu­dio fotograficzne gdzie pod kierunk­iem SJ szkolą się w zakre­sie fotografii studyjnej młodzi fotografi­cy. W Galerii prezen­towali swo­je prace i goś­cili oso­biś­cie najwybit­niejsi polscy fotografi­cy jak: Edward Hartwig, Ryszard Horowitz, Tomasz Siko­ra, Paweł Pierś­cińs­ki i wielu innych. Ostat­nio prezen­towane były prace kilku­nas­tu słowac­kich fotografików, a w lat­ach ubiegłych pokazy­wał prace fotografików litews­kich, buł­gars­kich, ukraińs­kich i wielu innych. W sum­ie zor­ga­ni­zował pon­ad 350 wys­taw fotograficznych. Pomysło­daw­ca kole­jnej nowej galerii fotografii FOTOPOBUDKA w Region­al­nym Ośrod­ku Kul­tu­ry w Częs­to­chowie, która jest odpowiedz­ią na potrze­by młodych, początku­ją­cych fotografików. Jako jeden z pier­wszych fotografików, zwró­cił uwagę na fotografię cyfrową jako sztukę, w wyniku czego zainicjował i stworzył w Region­al­nym Ośrod­ku Kul­tu­ry najs­tarszy i jeden z najwięk­szych w Polsce Między­nar­o­dowy Konkurs Fotografii Cyfrowej CYBERFOTO, którego jest komis­arzem. Konkurs odby­wa się od dziewięt­nas­tu lat, ma na celu pro­moc­je fotografii cyfrowej jako sztu­ki o szczegól­nym ładunku kul­tur­otwór­czym, akcen­tu­je relac­je i utrzy­manie stałej więzi z nowoczes­ną jakoś­cią kul­tu­ry wiz­ual­nej, ksz­tał­tu­jącą także naszą tożsamość nar­o­dową. Jest współza­łoży­cielem i preze­sem Jura­jskiego Fotok­lubu Częs­to­chowa, dzi­ała­jącego przy Region­al­nym Ośrod­ku Kul­tu­ry w Częs­to­chowie, którego celem jest popieranie dzi­ałal­noś­ci twór­czej w dziedzinie fotografii wymi­ana infor­ma­cji oraz dyskus­ja doty­czą­ca spraw artysty­cznych i tech­nicznych fotografii. Fotok­lub sku­pia coraz to więk­szą ilość członków /aktualnie około 60 osób/, spotka­nia w Fotok­lu­bie cieszą się dużą pop­u­larnoś­cią zwłaszcza wśród młodzieży. Prowadzi zaję­cia w Mobil­nym Uni­w­er­syte­cie Kul­tu­ry i Sztu­ki orga­ni­zowanym przez Region­al­ny Ośrodek Kul­tu­ry w Częs­to­chowie. Współpracu­je z wielo­ma fotografika­mi i Gale­ri­a­mi zagraniczny­mi co owocu­je między­nar­o­dową wymi­aną fotograficzną inte­gru­jącą europe­jską fotografie.
Jest absol­wen­tem Wyższej Szkoły Fotografii w Warsza­w­ie. Jego pra­ca dyplo­mowa „Sur­re­al­isty­czne aspek­ty fran­cuskiego sur­re­al­iz­mu”, pro­mo­tor Urszu­la Czarto­rys­ka została nagrod­zona za szczególne wartoś­ci intelek­tu­alne. Jako członek Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików jest akty­wnym twór­cą, posi­a­da na swym kon­cie kil­ka wys­taw indy­wid­u­al­nych i zbiorowych w kra­ju i za granicą. Pub­likował artykuły w prasie fotograficznej pol­skiej i zagranicznej: m.in. FOTO i POZYTYW. Reprezen­tował wojew­ództ­wo śląskie na wys­taw­ie fotografii „Obec­na Nieobec­ność” w Medi­olanie. Lau­re­at odz­na­ki Zasłużony Dzi­ałacz Kul­tu­ry przyz­nanej przez Min­is­terst­wo Kul­tu­ry i Dziedz­ict­wa Nar­o­dowego. Lau­re­at nagrody Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików za upowszech­ni­an­ie i ochronę dóbr kul­tu­ry /2013 r./ Lau­re­at Nagrody Prezy­den­ta Mias­ta Częs­to­chowy w dziedzinie upowszech­ni­a­nia kul­tu­ry. Lau­re­at stype­ndi­um artysty­cznego przyz­nanego przez Marsza­ł­ka wojew­ództ­wa śląskiego. Autor albu­mu fotograficznego JURAJSKIE FOTOKLIMATY.

Wys­tawy indy­wid­u­alne:
„Impres­je fotograficzne” 1984 r., KMPIK Częs­to­chowa
„Speku­lac­je fotograficzne” 1987 r. KMPIK Częs­to­chowa
„Fotografie z podróży” 1995 r. Miejs­ka Gale­ria Sztu­ki w Częs­to­chowie.

Taki pejzaż” maj 1997 r. Muzeum Fotografii w Siau­li­ai — Lit­wa
WIZJA 2000” — Młodzieżowe Cen­trum Kul­tu­ry w Skop­je /Macedonia/
WIZJA 2000” — Insty­tut Pol­s­ki w Sofii /Bułgaria/
„Okruchy widzenia” – Tarnogórskie Cen­trum Kul­tu­ry – Gale­ria Przy­tyk, 2018
„Wys­tawa autors­ka” – Gale­ria „Na piętrze” Bełcha­tows­ki Dom Kul­tu­ry, 2018
Pię­kno Jury Krakowsko-Częs­to­chowskiej – sala wys­taw­i­en­nicza Bib­liote­ki Głównej AJD, 2018

Ważniejsze wys­tawy zbiorowe:
ART 95 w Galery Dis­play Stand — Nowy Jork,
„Prezen­tac­je 92” Gale­ria ZPAF Katow­ice
„Wys­tawa Absol­wen­tów WSF” Stara Gale­ria ZPAF w Warsza­w­ie
„Świado­mość kadru” Gale­ria Sztu­ki Współczes­nej BWA Częs­to­chowa
CYBERFOTO 97- Miejs­ka Gale­ria Sztu­ki w Częs­to­chowie
„Fotografia i plas­ty­ka wobec mul­ti­mediów” Muzeum Częs­to­chowskie 1997 r.

Pol­s­ka fotografia” Smoleńsk 1997 r
La pre­sen­za assente „Obec­na nieobec­ność” Medi­olan 1998 r.
„Częs­to­chowa i Region” — Gale­ria ART-FOTO – sty­czeń 2002
Wys­tawa członków Fotok­lubu RP Odd­zi­ału Jura­jskiego – Gale­ria ART-FOTO Region­al­nego Ośrod­ka Kul­tu­ry w Częs­to­chowie 2002 r.
Foto­prezen­tac­je Częs­to­chowskie – WARNA 2005 MINICIPALITY OF WARNA 2005
/7 czer­w­ca – 26 lipca/
Foto­prezen­tac­je Częs­to­chowskie – Skop­je /Macedonia/wrzesień 2006/
Wys­tawa zbiorowa członków Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręgu Śląskiego z okazji 40-lecia Galerii Katow­ice /wrzesień 2019/
Wys­tawa członków ZPAF Okręgu Śląskiego „Świado­mość ciała” /Centrum Kul­tu­ry Śląskiej w Nakle Śląskim 10.2019/

Wiele innych zbiorowych wys­taw członków ZPAF i Jura­jskiego Fotok­lubu Częs­to­chowa

OKOLICE FILOZOFII FOTOGRAFII
Fotografia jest nieskońc­zonym pro­ce­sem wiz­ual­iza­cji doz­nań pow­sta­ją­cych pod wpły­wem indy­wid­u­al­nego postrze­ga­nia świa­ta. Funkcjonu­je jako for­ma ekspresji wpisu­jącą się w ampli­tudę drgań prze­wartoś­ciowań sztu­ki. Sys­tem bodźców docier­a­ją­cych do fotogra­fu­jącego poprzez zmysły wyt­warza specy­ficzny, charak­terysty­czny dla wytwór­cy obrazu fotograficznego, men­tal­ny mod­el ist­nienia rzeczy­wis­toś­ci nieo­biek­ty­wnej dla odbior­ców, obiek­ty­wnej dla twór­cy. Dialek­ty­ka obrazów fotograficznych w kon­tekś­cie filo­zofii obrazu jest pre­cy­zowal­na tylko w stop­niu adek­wat­nym do kon­formiz­mu myśle­nia odbior­cy. Medi­um fotograficzne, wychodząc od rzeczy­wis­toś­ci, za pomocą tech­nicznego urządzenia jakim jest kam­era, transponu­je ją do poziomu wrażli­woś­ci twór­cy, żywiąc się jakoś­cią doz­nań. Przekaz fotograficzny sta­je się umowną for­mą opisa­nia świa­ta jako bytu uni­w­er­sal­nego, rozu­mi­aną wieloz­nacznie, pozoru­jąc jed­nocześnie zbieżność inter­pre­tacji. Jest jed­ną z alter­natyw wiz­ual­iza­cji prawdy widzenia. Cza­sa­mi fotografia funkcjonu­je wręcz jako swoiste zaświad­cze­nie urzęd­nicze czegoś zaist­ni­ałego w przeżytej rzeczy­wis­toś­ci, ale o którą otar­liśmy się w zupełnie różny sposób. Autor zdję­cia świadomie lub nieświadomie poszuku­je pewnego doz­na­nia este­ty­cznego, bliskiego jego kon­formiz­mowi widzenia świa­ta. Fotograf jak iluzjon­ista „wyczarowu­je” specy­ficzne dla niego zestaw­ie­nie ele­men­tów „wys­tępu­ją­cych” w rzeczy­wis­toś­ci stwarza­jąc specy­ficzny porządek, jak­by powołu­jąc do życia praw­idło określa­jące rzeczy­wis­tość. Budowanie przez artys­tę takiego onto­log­icznego mod­elu ikonos­fery jest w wysokim stop­niu ilu­zo­ryczne. Wkrada­ją się tutaj aspek­ty refleksyjnoś­ci i aluzyjnoś­ci, które umiejęt­nie steru­ją uwagą odbior­cy. Złud­ność takiego zapisu jest wprost pro­por­cjon­al­na do intelek­tu­al­iza­cji postrze­ga­nia, czyli wrażli­woś­ci twór­cy, a odwrot­nie pro­por­cjon­al­na do obiek­ty­wiz­mu rejes­tracji tzw. „prawdy fotograficznej”. Fotografia sta­je się swoistą trans­for­ma­cją rzeczy­wis­toś­ci do poziomu indy­wid­u­al­nej jakoś­ci doz­nań w odbiera­niu świa­ta. Kon­sek­went­nie więc, łączy sztukę i doku­ment wyzwala­jąc w nas potrze­bę nos­tal­gii, jed­nocześnie pozwala marzyć i kry­tykować. Na kreaty­wność jakoś­ci obrazu fotograficznego składa­ją się ele­men­ty o pos­maku „doku­men­tal­noś­ci”, wchodzące w swoistą inter­akcję z wrażli­woś­cią artysty. Nakłada­ją­ca się w obra­zie fotograficznym różnorod­ność sen­sów, wytrą­ca nas w szczegól­ny sposób ze stereo­typów myśle­nia, zniewala­jąc i pod­porząd­kowu­jąc, wymusza przyję­cie inten­cyjnoś­ci twór­cy. Oglą­dana fotografia dąży do zawład­nię­cia este­tyką odbior­cy, w wyrafi­nowany sposób obezwład­nia świato­pogląd a zarazem indy­wid­u­al­ną poe­t­ykę obrazu, którą mniej lub więcej uksz­tał­towaną posi­a­da każdy z potenc­jal­nych oglą­da­ją­cych. Paradok­sal­nie w więk­szoś­ci wypad­ków widz czer­pie szczegól­nego rodza­ju przy­jem­ność z tej kon­frontacji stanowisk pod­da­jąc się lub protes­tu­jąc prze­ci­wko takiej ingerencji swo­jego postrze­ga­nia świa­ta. Jed­nocześnie pozwala przeżyć ele­ment mag­icznego tworzenia czegoś mającego korze­nie w duchowej wrażli­woś­ci artysty, poszuku­jąc głęb­szych pokładów ist­nienia świa­ta. To jeden z fenomenów fotografii stanow­ią­cych jej siłę i szczegól­ną kul­tur­otwór­czą rolę w życiu człowieka.

Sła­womir Jodłows­ki

————————————————————————-


Spotkanie z cyk­lu “Poroz­maw­ia­jmy o…” z Moniką Chy­lak poroz­maw­iamy o wielu aspek­tach stosowa­nia prawa autorskiego w fotografii.

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki zaprasza 16 sty­cz­nia 2020 roku o godz. 18.30 na spotkanie z cyk­lu “Poroz­maw­ia­jmy o…” z Moniką Chy­lak poroz­maw­iamy o wielu aspek­tach stosowa­nia prawa autorskiego w fotografii. Spotkanie poprowadzi Arka­diusz Ławry­wian­iec. Spotkanie odbędzie się w Galerii Katow­ice ul. Św. Jana 10. Wstęp wol­ny.

Moni­ka Chy­lak to prawnicz­ka spec­jal­izu­ją­ca się w praw­ie branży kreaty­wnej i rozry­wkowej. Ukończyła stu­dia pody­plo­mowe z Prawa Włas­noś­ci Intelek­tu­al­nej na Uni­w­er­syte­cie Jagiel­lońskim. Pasję do podróży łączy ze zgłębian­iem wiedzy na zagranicznych kon­fer­enc­jach. Doświad­cze­nie zawodowe zdoby­wała m.in. w Min­is­terst­wie Spraw Zagranicznych, małych kance­lar­i­ach oraz między­nar­o­dowych kor­po­rac­jach takich jak Weil, Got­shal & Manges czy KPMG.

————————————————————————-


Wys­tawa fotografii Janusz Lech Woj­cieszak “Pano”

Związek Pol­s­kich Artys­tów Fotografików Okręg Śląs­ki zaprasza 8 sty­cz­nia 2020 roku o godz. 18.30 na wernisaż wys­tawy fotografii Janusz Lech Woj­cieszak “Pano” Wernisaż odbędzie się w Galerii ZPAF Katow­ice mieszczącej się w Katow­icach przy ul. Św. Jana 10 (II piętro).
Wys­tawę moż­na oglą­daċ do 31 sty­cz­nia 2020 od środy do piątku w godz­i­nach od 17.00 do 20.00. Wstęp wol­ny. Serdecznie zaprasza­my.

Janusz Woj­cieszak. Mieszkam i pracu­ję w Mysłow­icach na Śląsku. Fotogra­fu­ję pejzaż w wielu jego odmi­anach, czys­to przy­rod­niczy, kul­tur­owy, miejs­ki i indus­tri­al­ny. W lat­ach 70 ubiegłego wieku współpra­cow­ałem z prasą, głównie stu­dencką i tech­niczną. Obec­nie real­izu­ję swo­je pro­jek­ty fotograficzne niespiesznie, poszuku­jąc spoko­ju, pros­to­ty i kon­tem­plu­jąc światło ofer­owane przez naturę. Niezmi­en­nie zach­wyca mnie pię­kno świa­ta, które staram się pokazać w swo­jej fotografii, częs­to zbliżonej do abstrakcji, cza­sa­mi w min­i­mal­isty­cznej formie. Od cza­su do cza­su pode­j­mu­ję krót­sze lub dłuższe podróże fotograficzne, pod­czas których real­izu­ję swo­je pro­jek­ty.
Fotografia jest dla mnie obiek­tem mate­ri­al­nym, stąd każdą fotografię wykonu­ję obec­nie jako wydruk cyfrowy.
Ponieważ uczest­niczę w pro­gramie Digi­gra­phie firmy Epson, niek­tóre wydru­ki są przeze mnie oso­biś­cie cer­ty­fikowane i posi­ada­ją trwałość archi­wal­ną. Każ­da kolekcjon­er­s­ka fotografia posi­a­da cer­ty­fikat, i oprócz ustalonych opisów i pod­pisów, jest opa­tr­zona holo­gramem.
Niek­tóre cyk­le fotograficzne składam w fotograficzne książ­ki typu self-pub­lish­ing w jed­nos­tkowym nakładzie. Staram się również zbier­ać fotografie, częs­to poprzez zami­anę z inny­mi twór­ca­mi, co obniża kosz­ty tworzenia zbiorów.
Jestem członkiem Związku Pol­s­kich Artys­tów Fotografików oraz Związku Pol­s­kich Fotografów Przy­rody. Posi­adam tytuł EFIAP.
Zre­al­i­zowałem kil­ka wys­taw indy­wid­u­al­nych: o pięknie włos­kich Dolomitów, o zlik­wid­owanej hucie cynku, o buczynie w rez­er­wat­ach przy­rody Wojew­ództ­wa Śląskiego, o pejza­żu w fotografii, o ciszy panu­jącej na wyd­mach Słow­ińskiego Parku Nar­o­dowego, o abstrakcji współczes­nej architek­tu­ry prze­mysłowej…
Brałem udzi­ał w wielu wys­tawach zbiorowych orga­ni­zowanych przez związ­ki do których należę.
Udzi­ał w licznych konkur­sach przynosił mi wyróżnienia i nagrody, co zaowocow­ało uzyskaniem tytułu EFIAP.

Nie ma szczęśli­wszego zaję­cia niż fotografia pejza­żu, .…. przy­rod­niczego w szczegól­noś­ci.
I nie tylko dlat­ego, że Mat­ka Natu­ra wykon­ała już znaczną część pra­cy.…. 🙂

Reje­strowanie rzeczy­wis­toś­ci doty­czy prze­cież wszys­t­kich rodza­jów fotografii.
Reporter korzys­ta z sytu­acji zas­tanych i stwor­zonych przez okolicznoś­ci,
portrecista wyko­rzys­tu­je żywe, ist­niejące mod­el­ki i mod­ele,
fotograf architek­tu­ry korzys­ta z twór­c­zoś­ci architek­ta itd., itp. …

Fotogra­fu­jąc kra­jo­braz nie jestem niczym ogranic­zony.
Mogę zauważać tysiące pięknych rzeczy, które innym umyka­ją.
Mogę dostrze­gać rzad­kość rzeczy najzwyk­le­jszych, a zwyk­le zanied­by­wanych.
Mogę rozróż­ni­ać różne rodza­je światła, zależne od pory dnia czy pory roku.

Mam pełną swo­bodę wyboru…bo prze­cież wol­ność jest w naturze.

Fotografia pejza­żu jest wspól­nym dziełem Mat­ki Natu­ry i wysiłku fotografa.

Motyw jaki widzę w naturze prak­ty­cznie nie ma granic. Płyn­nie prze­chodzi od tego co widzę wyraźnie, do tego co wyraźne już nie jest, od tego co może mieć dla mojego kadru znacze­nie do tego, co znaczenia nie ma.
Wyry­wam więc frag­ment obser­wowanego moty­wu ogranicza­jąc go 4 prosty­mi lini­a­mi i 4 prosty­mi kąta­mi, ramą, której w naturze prze­cież nie ma.

Unikalna właś­ci­wość fotografii pole­ga na tym, że to co jest na niej przed­staw­ione, czyli deno­tac­ja, nie jest stwor­zone za pomocą jak­iś dzi­ałań spec­jal­nych, lecz zapisane przez mechanikę i elek­tron­ikę kamery, co sug­erować mogło­by z jed­nej strony łat­wość, a z drugiej, obiek­ty­wność zapisu.

Ale prze­cież następu­je moja, fotografa, inter­wenc­ja w ten zapis.
Na poziomie kono­tacji, nakładam na mechan­icznie reje­strowany obraz moje poczu­cie ładu, pięk­na, moje emoc­je, moje pref­er­enc­je plas­ty­czne itp.
Również takie zabie­gi jak kadrowanie, dys­tans, oświ­etle­nie, ogniskowa obiek­ty­wu, dobrane para­me­try ekspozy­cji decy­du­ją o tej warst­wie fotografii, która jest ukry­ta, która wyma­ga wnikli­wej inter­pre­tacji.
Wskazów­ki zawarte w for­mal­nych ele­men­tach fotografii takie jak kolor, kon­trast, kom­pozy­c­ja, per­spek­ty­wa, ostrość i jej głębia itp. mogą być pomoc­ne w rozpoz­na­niu kodu zawartego w fotografii.

Panoram­iczny kadr moich fotografii, sto­su­je niezbyt częs­to. Daje on inne możli­woś­ci prezen­tacji, szczegól­nie, gdy fotografia ma znaczny wymi­ar. Nat­u­ral­ny dla człowieka, ruchomy sposób widzenia, pole­ga­ją­cy na przenosze­niu wzroku z jed­nego punku na dru­gi, pozwala przy oglą­da­niu fotografii panoram­icznej na kil­ka następu­ją­cych po sobie reakcji wzrokowych oglą­da­jącego.
To prze­suwanie wzroku doty­czy zarówno ruchu wzdłuż hory­zon­tu, jak i jego prze­suwa­nia od pier­wszego planu do naj­dal­szego.
Jeżeli panoram­iczny kadr pow­sta­je z jed­nego uję­cia, to mimo wszys­tko jest podob­ny do kadru stan­dar­d­owego. Jeżeli jed­nak pow­sta­je w wyniku ruchu aparatu i złoże­nia w jed­ną całość kilku następu­ją­cych po sobie ujęć, to dochodzi do zmi­an w zakre­sie ksz­tałtów i prze­sunięć per­spek­ty­wy w obrę­bie jed­nego obrazu.

To, co mnie nie zain­tere­su­je pozostanie w świecie natu­ry,
to, co mnie zach­wyci… zostanie zatrzy­mane w moich fotografi­ach na zawsze.
Janusz Lech Woj­cieszak

————————————————————————-